A miña avoa materna morreu xusto antes da pandemia e aforrouse o medo de estar soíña na residencia todos eses meses. No tanatorio puxéronnos unha especie de catering funerario nun carriño portátil, con bocadillos de embutido e variedade de zumes e boliños. Ninguén probou bocado, os nudos na gorxa e no estómago impedían a deglución … Segue lendo Un conto de defuntos