Arrincou esta noite de xoves o #TerceiroTempo do Café Universal. Unhas sesións de conversas ideadas polo xerente do bar, Xulio López, que artella María Yáñez (de Vinte) e a Libraría Lume. O escollido para estrealas foi Ismael Ramos, poeta de Mazaricos que vén de ser galardoado recentemente co Premio Nacional de Poesía Joven Miguel Hernández pola súa obra ‘Lixeiro.
hostaleriView this post on Instagram
Espectacular acollida nun dos eternos epicentros culturais da vila para esta primeira sesión, na que Ramos, “un dos últimos millenials”, deixouse “flojito” e sentiuse encantado de ser “unha cobaya”. Falou con total normalidade de cousas das que nunca falara, deixando claro que grande parte da personalidade vén herdade por ter medrado no Bar dos avós.
Falou e moito daquel mítico Bar Castelo do Pino do Val, onde viu cousas que non debía ter visto un neno de 3 anos… Un bar que estaba situado na estrada que une Santa Comba e a praia, ou que estaba preto do puticlub da Pereira, polo que estaba sempre petado.
Comezou lembrando persoeiros singulares daqueles anos 90, e de como foi forzado con 6-7 a ser un forofo deportivista (era o único neto varón da familia). De feito, lembra con agarimo os anos do SuperDepor, pois foi cando primeiramente foi consciente que era gai, xa que a pesar de que me gustaba o concepto festa (de machos) que se vivía os dias de partido no bar), non acababa de encaixar.
Tocaba falar de tinder, e tamén dos bares, da importancia dos bares na vida herculina. Pero deixou claro que se “os escritores aos bares van a emborracharse, non a escribir. Ou van a pasar dúas horas co café, que non había cousa que máis lle jodera a miña avoa”. Ramos recoñeceu que ten escrito moito en medios de comunicación, “pero co ritmo que hai nun bar é imposible”.
Cita pois teremos cada xoves ás 21:00h no eterno café herculino.
