Lonxe quedan aqueles inicios musicais de Xoel López, hai máis de 20 anos, cando cantaba en inglés na coruñesa Elephant Band e empezou a saborear os meles do éxito coa mítica Deluxe. Xusto hai unha década, en 2013, Xoel López emprendeu a súa aventura en solitario e optou por un nome propio que xa non necesita presentación, capaz de encher grandes escenarios como ocorreu este mércores, 29 de novembro, en Madrid, onde actuou ante máis de 6.500 persoas no WiZink Center.
Este concerto é a única data de presentación deste ano do seu décimo sexto álbum de estudo, ‘Caldo Espírito’ (Esmerarte 2023), co que o cantante transita por novos campos sonoros como reflicte o título elixido, unha metáfora que fusiona o italiano caldo (quente) co galego “caldo”, un dos nosos pratos galegos por excelencia.
Cun repertorio no que se deron a man presente e pasado, nostalxia e talento, Madrid foi o escenario elixido para unha viaxe de algo máis de dúas horas no que Xoel López, acompañado dos seus músicos, volveu a ser capaz de axuntar e reflectir múltiples sentimentos vitais, nunha obra complexa, intimista e visceral que bebe das raíces de numerosos estilos musicais procedentes de varios puntos do planeta.
‘Caldo Espírito’ é o último capítulo dunha frutífera traxectoria en solitario que comezou cun cegador ‘Atlántico’, tras abandonar o proxecto consolidado de Deluxe, así como España, e gravar un bo puñado de cancións inigualables dacabalo entre as dúas beiras do Atlántico: Buenos Aires e A Coruña, ademais de percorrer o continente americano en busca de inspiración e novos retos. Chegou despois un eléctrico ‘Paramales’, ao que seguiu o biográfico ‘Sueños e pan ‘ e ‘Si me rayo te alcanzara’, que viu a luz en plena pandemia pola Covid-19.
Todos eles tiveron cabida no concerto desta mércores que empezaba puntual ás 21.00 horas con ‘Albatros’, do seu último disco, no que se abordan cuestións como o anhelo por escapar, a loita contra a conformidade ou a procura dunha autenticidade da que parece carecer a sociedade actual, no medio dun illamento e anhelo de conexión que se expón en ‘Salitre y humo’, uns vínculos aos que de novo fai alusión ‘Esto no es amor’.
