Fermosa homenaxe a vivida onte na que o Instituto José Cornide rendeu a Salvador de Madariaga (1886-1978) con motivo do 50 aniversario do seu retorno do exilio, onde propuxo que o coruñés sexa nomeado fillo predilecto da cidade.
“Salvador de Madariaga pertence a unha xeración de xigantes sobre cuxos ombreiros avanzamos hoxe. Grandes intelectuais e artistas que, desde diferentes posturas e convencementos, contribuíron desde os seus respectivos recunchos a deixar un legado que puidésemos recoller e transformar en algo bonito e valioso. Unha sociedade máis xusta, máis ampla, máis comprensiva”, afirmou Inés Rey no acto en María Pita.
Así, a rexedora anunciou que o Concello iniciará os trámites para o nomeamento de Madariaga como fillo predilecto da Coruña, cidade na que naceu o 23 de xullo de 1886, hai exactamente 140 anos. “Desta forma, este goberno quere contribuír a que a vida e obra deste gran intelectual galego siga viva e presente. Para que todo aquilo que nos ensinou no pasado sirva para tamén para seguir traballando nun futuro mellor e máis xusto”.
Tamén reivindicou o espírito inconformista de Madariaga, un coruñés que dedicou a súa vida á defensa da democracia e á loita contra o réxime franquista desde fóra de España. “Foron tantas as facetas que lle mostrou ao mundo que é difícil describir nunhas poucas palabras quen foi e que fixo. Un demócrata. Un intelectual. Un escritor. Un poeta. Un pensador. Todo isto é certo, pero non é todo. O que elevou realmente a figura xa inmensa de Madariaga foi o gran drama da súa vida. Un exilio de 40 anos. Lonxe do seu España e do seu Galicia. Lonxe das xentes, a cultura, as tradicións e as cidades que tanto amaba. Lonxe da terra dos seus recordos. E, con todo, de lonxe, nunca perdeu a profunda conexión interior co seu fogar”, subliña.
Pon en valor ao Madariaga humano que entregou “case media vida a que no seu país volvese saír o sol”. “A democracia, pola que Madariaga tanto sacrificou, merece sempre a pena”, engadiu.
No acto, o actor de dobraxe Santiago Fernández recitou a ‘Elexía na morte de Federico García Lorca’, escrita por Madariaga e publicada en 1937, pouco despois do asasinato do poeta.
