Antonio Fernández Amil, vigués afincado na Coruña dende hai anos, vén de lanzar unha nova novela coral, tenra e disparatada, ambientada nunha vila galega onde a fe se confunde coa superstición, a devoción co vermú e o incenso coa marihuana.
O texto, de 350 páxinas, narra a aventura ao redor de Tinín, un neno que fai da inocencia unha forma de insolencia e que é elixido para representar á santa na procesión local.
En Viva Santa Eulalia! desfilan bispos e gardas civís, mestres e pícaros baixo a mirada dun humor acedo e entrañable. Cunha prosa áxil e diálogos punzantes, Fernández Amil constrúe unha comedia sacra, un esperpento litúrxico, unha historia desmadrada chea de personaxes inesquecibles que rin, dubidan, loitan e aman. En definitiva, unha sátira feroz e fermosa sobre o divino e o humano, perfecta para lectores dun Valle-Inclán posmoderno, de Mendoza, ou fans de Corda e Berlanga. En palabras do autor: “esta novela non pide fe, pide humor”, e engade: “se a vida non pode tomarse demasiado en serio, a literatura menos aínda”.
O autor publicou en 2022 xunto a Esther Rey e Alicia Tojeiro Non deixarei de buscarche. A historia de Quin (Ed. Galaxia, ISBN 978-84-9151-959-1). Viva Santa
Eulalia! é o seu segundo libro
