Levaba 15 anos sen escribir poesía. I é que poñer a andar unha firma “indie” como a Editorial Medulia non é doado, e dende o seu nacemento puxo case todos os esforzos en darlle vida ás creacións doutros autores. Polo camiño leva publicado algo de narrativa xuvenil, pero dende que o seu último traballo poético, “Non, amor” [Ed. Medulia, 2012], non percorría os sendeiros do verso, do verso salgado.

Porque como boa cormelá, Diana Varela Puñal sente máis seu o verso, e o mar, e este “Serea e Ulises” [Ed. Medulia] marida estas dúas artes co amor.  “É un libro moi especial para min”, recoñece mentres nos conta no Chaflán (ese reducto cormelán, orgullo da cidade) a choreira na estivo inmersa os primeiros días nos que o libro saíu do prelo.

Porque de tanto coñecer as tripas do negocio, agora lanza unha edición de coleccionsta. “Sereas e Ulises” chega nunha edición facsimilar dun conxunto de poemas que trata o mito da historia de amor entre Parténope e Ulises, pero desde o punto de vista da serea.

Nun intre no que as novas tecnoloxías acaparan case todos os aspectos da vida, este libro publícase reproducindo a letra da autora, tal e como os poemas foron escritos orixinalmente. Faino cunha intención clara de posicionamento claro do lado máis humanista da realidade, apostando por unha creación o máis artesana posible. Un traballo que levou un proceso de maquetación e impresión, en papel de acuarela moi escollido, complicada. “A a caligrafía é como unha pegada dactilar”, relata defendendo o valor da súa coidada escritura.

Un traballo de introspección, case terapéutico, tras percorrer nunha viaxe lugares emblemáticos do mito, como Taormina ou Isola Vela, a illa onde a mitoloxía grega sitúa a Parthenope, a serea de quen Ulises, o rei de Ítaca, namorou tras escoitar o seu canto.

Moi pronto coñeceremos a primeira data de presentación, nalgún punto da cidade herculina.