Manuel Reija, o loteiro da Coruña acusado de quedar cunha primitiva premiada con 4,7 millóns de euros en 2012 — circunstancia que, segundo a Policía, ocultou ao seu lexítimo dono cando este foi a comprobar varios boletos –, tachou de “mentira” que estivese co propietario da mesma cando descubriu que estaba premiado e que lle ocultase a este a citada información.
Foi a preguntas da Fiscalía no xuízo que se celebra na Audiencia Provincial da Coruña e no que senta no banco dos procesados tamén o seu irmán, ao que se considera encubridor dos feitos na súa condición de delegado de Lotarías na provincia coruñesa. De “mentira” cualificou tamén Manuel Reija que acudise ao seu irmán coa intención de cobrar o premio.
“En absoluto, non teño a ninguén diante”, respondeu á fiscal do caso ante as preguntas desta sobre o momento previo e as comprobacións que aparecen realizadas sobre distintos boletos en relación coa persoa que a Policía considerou o lexítimo dono. “Eu estaba só, non sei canto tempo levaban alí”, precisou sobre o momento en que atopou o grupo de boletos, dos que dixo que estaban como “recentemente sacados da carteira”, para logo comprobar que un deles estaba premiado.
Ademais, concretou que nos seus máis de 30 anos de actividade ocorreulle atopar outro pero que non sempre o comproba. Neste caso, dixo que era porque estaban “dentro”, na súa zona de traballo, pero que si chegan a estar na zona do exterior tirounos á papeleira. Logo, especificou, levouno á delegación de Lotarías, onde traballa a súa familia, para consultar ao seu irmán, máximo responsable da mesma, para facer o que facía co grupo de boletos e, en concreto, co premiado.
SEN INTENCIÓN DE COBRAR
O boleto acabou, finalmente, en Madrid, na sede da Sociedade Estatal de Lotarías e Apostas do Estado, onde levouno o delegado de Lotarías — e tamén procesado — nun procedemento no que o loteiro coruñés reclamou a contía, sen que se lle chegase a abonar. Fíxoo, dixo, non coa intención inicial de cobrar o diñeiro, senón para que non caducase o citado proceso.
Respecto diso, varias testemuñas confirmaron que, cando non aparece unha persoa que reclame ou de aparecer, estea comprobado que non é o dono, o loteiro pode solicitar o pago da contía. Ao fío disto, o acusado admitiu que, a pesar de abrir un expediente de achado, seguiu reclamando o diñeiro pero, apuntou, para que lle “aclarasen” a situación. Na súa declaración, e previamente a deixar o boleto premiado na sede da SELAE en Madrid, tívoo na súa administración, por consello do seu irmán, e á espera, especificou, de que aparecese algunha persoa a reclamalo.
