O delegado de Loterías na Coruña, Miguel Reija, — acusado de encubrir ao seu irmán o loteiro, Manuel, xulgado, á súa vez, por presuntamente apropiar, en 2012, dunha primitiva premiada con 4,7 millóns de euros e ocultar a información do premio ao seu lexítimo dono — manifestou que non avisou á Policía porque non viu “actitude ilícita”.
“Todas as miñas actuacións foron ordes directas da Sociedade Estatal de Lotarías e Apostas do Estado (SELAE), nunca miñas”, indicou no xuízo que se celebra na Audiencia Provincial da Coruña polo que sentan no banco dos acusados el e o seu irmán. “Non había protocolo“, insistiu en liña co asegurado nas testificais por outros delegados de Lotarías. “Hai de todo”, dixo ao ser preguntado pola fiscal se é habitual que haxa administradores que comproben boletos que se atopan no establecemento.
Do seu irmán, afirmou que levou até a delegación provincial un grupo de boletos, entre os que estaba o premiado, e que lle explicou que comprobou dúas veces se tiñan premio. “Deina totalmente por boa”, engadiu en relación á versión que lle contou Manuel Reija.
POSIBLES PEGADAS
“O primeiro que fixen foi metelo nunha bolsa de plástico para protexer as pegadas se as houbese”, aseverou sobre o boleto para incidir en que se puxo no lugar do posible propietario, motivo polo que lle aconsellou ao seu irmán que o levase de novo á administración por si alguén o reclamaba.
Tras estas primeiras decisións, precisou que optou por pedir consello a outros delegados de Lotarías e comunicar persoalmente o sucedido á Sociedade de Lotarías do Estado. Mentres, admitiu que non pensou que os outros boletos puidesen ter pegadas e recalcou que as decisións neste caso tomounas como “delegado” non como irmán.
RECLAMACIÓN DE COBRO
Á súa vez, explicou que á administración que deu o premio — outra distinta á do seu irmán — felicitoulles por vender o boleto premiado e que lle dixo do mesmo “apareceu e non me chames máis por este tema, se alguén pregunta que veña á delegación”. No entanto, rexeitou que lle dixese que estivese cobrado. Con iso, aseverou que buscou “protexer” á dona porque “preguntar si un premio está cobrado pódese considerar sospeita de branqueo de capitais”.
Por outra banda, confirmou que tramitou a reclamación do seu irmán sobre o premio, pero aseverou que se fixo para “evitar a caducidade do boleto”, non porque fose propiamente “unha petición de cobro”, como sosteñen Fiscalía e acusacións. “Porque nós temos rexistro oficial”, apuntou para explicar por que se fixo a través da delegación provincial esta reclamación de cobro e xustificar por que o seu irmán non o envío directamente á SELAE. Desta, afirmou que as opcións que expuxo eran reclamar o premio ou un expediente de achado, o que finalmente se fixo.
