Manuel Reija, o loteiro da Coruña acusado de quedar cunha primitiva millonaria e de ocultar ao seu verdadeiro dono que o boleto estaba premiado, defendeu a súa inocencia na última sesión do xuízo celebrada na Audiencia Provincial da Coruña tras semana e media de vistas. Ao facer uso do seu dereito á última palabra, asegurou que ten “a conciencia tranquila”. Reija pronunciouse despois de que nesta derradeira xornada se lesen as conclusións das defensas, da Avogacía do Estado e da aseguradora, mentres que o martes fixérano a Fiscalía e as acusacións particulares. Tanto o Ministerio Público como as familias que reclaman o premio manteñen a súa petición de seis anos de prisión.
Na súa intervención final, o loteiro apelou aos valores que, segundo dixo, lles inculcaron os seus pais a el e aos seus irmáns: “responsabilidade, rectitude e honradez”. Tamén expresou a súa “indignación” e “decepción” polo modo en que, ao seu xuízo, se “retorceron” os feitos durante o proceso. Sobre a localización do boleto na súa administración e os pasos que deu para entregalo a Loterías e máis tarde reclamalo, Manuel Reija sostivo que actuou convencido de que ese comportamento “alimentaba eses valores”. Segundo a súa versión, o dono do resgardo non apareceu ata que en 2018 se abriu unha investigación policial que localizou a quen foi considerado o lexítimo propietario, xa falecido.
“E abocáronme a estar ante as súas señorías”, engadiu en referencia ao tribunal. Tamén admitiu que non é perfecto e que comete erros, pero rexeitou de plano a imaxe que, segundo el, proxectaron as acusacións: “Non son a persoa vil e maliciosa” que retrataron. Pola súa banda, o seu irmán Miguel Reija, exdelegado de Loterías na Coruña e tamén acusado no procedemento, agradeceu o trato recibido durante as sesións dun xuízo que remata coas defensas reclamando a absolución para ambos. No seu caso, Fiscalía e acusacións atribúenlle un delito de branqueo de capitais, mentres que a Manuel Reija lle imputan estafa ou, alternativamente, apropiación indebida.
A defensa do loteiro pide ademais, de forma subsidiaria, a aplicación da atenuante de dilacións indebidas. As acusacións sosteñen, en cambio, que houbo anos de “opacidade” e unha actuación guiada pola “avaricia” para facerse co premio, mentres a Fiscalía chegou a afirmar na súa tese final que o loteiro actuou con “a frialdade máis malévola” e que o seu irmán lle “allanou o camiño”. Esa é a lectura coa que agora deberá lidiar a Audiencia coruñesa antes de ditar sentenza nun dos casos xudiciais máis mediáticos dos últimos anos en Galicia.
