Domingo de festa na Coruña coa celebración integral do ascenso do Real Club Deportivo da Coruña. Dende primeira hora da mañá, a cidade ao completo envorcouse en celebrar a volta á 1ª División, despois dunha longa travesía de 8 anos pola segunda e a terceira categoría do fútbol estatal.
A rúa San Xoán e o Campo da Leña amencían xa cheas de branquiazul. En paralelo, a Fan Zone de Riazor acollía á rapazada máis nova, que demostrou estar a tope co equipo. Bailar aos Rapants vestido coa camiseta do Dépor é un tesouro.
As míticas hormigoneras de Horbesa non faltaron á súa cita co deportivismo, enchendo de ruído e cor o paseo, para dar a benvida a esa masa tremenda que acompañou ao autobús atravesando a cidade.
O de menos era o fútbol desta volta. O Las Palmas, necesitado dos puntos para meterse en playoff, demostrou ter ese punto máis de intensidade para vencer por 1-2. Entre as cousas destacables, a 42ª titularidade dun Mario Soriano de récord (incrible a ovación entregada afección branquiazul cando saíu do campo) ou o 12º tanto de Zaka. Ademais, máis dunha despedida como a xa coñecida de Cristian Herrera, á que se sumarán moitas outras en breve.
Ao pitido final, unha explosión de alegría non puido impedir que a afección (de dentro e de fóra do estadio) invadise o céspede. Se ben houbo algún que outro irrespetuoso, o 99% da afección só quixo baixar a sacarse a foto, e en canto dende os altofalantes pediron regresar ás bancadas, a afección cumpliu e se retirou para deixar paso á primeira celebración común.
Volveron os xogadores ao campo, e despois de deixarlle roubarnos inexplicalemente 10 minutos de alegría común ao Italobróthers, os xogadores se fotografaron, e deron unha volta de honra. Polo camiño, especial mención ao capitán, un exemplar Diego Villares, a Bil, a Mella ou ao propio adestrador Antonio Hidalgo, que nun par de meses pasou de odiado a máis que querido e respectado.
Era case de madrugada, e con moitas familias xa nas súas casas, cando comezaba a celebración (algo encorsetada con tanto valado) en Catro Camiños. Porque a verdadeira visita á mítica fonte, a espontánea, foi a da semana pasada tralo partido de Valladolid, pero a presenza da Fan Zone volveu dividir ás celebracións e certo que quedou algo insulsa.
Con todo, a cidade vive un ascenso xeracional, que permitirá a moitas crianzas ver ao seu equipo, por primeira vez na máxima categoría.
Máis novas
De Stoja a Nsongo Bil. Entrando na historia branquiazul de xeración en xeración
