Xosé Manuel Barros (Mar de Fábula); Sabela Pérez (Ecoloxistas en Acción) e Antonio Garcia Allut (Fundación Lonxanet) asinan esta carta para reflexionar sobre como debemos afrontar o tráfico marítimo dos megacruceiros.
—
Carta aberta ao novo goberno municipal sobre o tráfico de cruceiros no porto da Coruña
O novo goberno municipal, calquera que sexa o resultado das urnas o día 28, deberá exercer o seu role de garante da saúde cidadán e non poderá aceptar alegremente o tráfico de cruceiros no porto da Coruña tal como se potencia agora sen antes exercer un mínimo de reflexión crítica, como se está a facer noutros portos europeos, en canto as consecuencias da estancia destes megabarcos no centro da cidade, cos seus motores funcionando todo o tempo, emitindo sustancia tóxicas ao aire que respiramos.
Dos 150 cruceiros previstos que farán escala na Coruña durante o 2023, só un, o Aida Nova, utiliza LNG, combustible baixo en emisións de SO2. Todos os demais cruceiros queiman nos seus motores fuel oil pesado, o combustible fósil máis barato e contaminante, Incluso, o “Wonder of the Seas”, o cruceiro máis grande e moderno do mundo, botado en febreiro do ano 2022, que en calquera momento poderá asomar a súa proa polaTorre de Hercules, consume nos seus motores máis de 250 tons de fuel oil pesado ao día.
Co obxectivo de controlar a contaminación ambiental xerada pola flota mundial de barcos, a Organización Marítima Internacional por medio do Convenio Marpol Anexo VI establece desde o 2005, data da súa entrada en vigor, os límites de emisión de óxido de xofre (SOx) e de óxido de nitróxeno (NOx) dos escapes dos barcos. Nos últimos anos esta lexislación tense feito máis restrictiva ata fixar o límite de emisións de SOx no 0,5 % desde o 1º xaneiro do 2020.
Cómo fan estos xigantescos barcos, verdadeiras cidades flotantes que poden chegar a transportar 9.000 persoas a bordo como o antes citado Wonder of the Seas, para se adaptar á lexilación vixente ? Teñen instalado “scrubbers” nas saídas dos gases, unha especie de filtros lavadores que utilizan auga doce ou auga do mar con aditivos químicos para limpar as emisións de gases de efecto invernadoiro como o SOx, NOx e as PM ( partículas de carbón en suspensión ). O 80% dos cruceiros teñen instalados os filtros lavadores máis baratos, os chamados open loop scrubbers. Neste sistema os lodos xerados gárdanse a bordo para o seu tratamento en porto pero a auga de lavado descárgase no mar, transformando así o que era contaminación atmosférica en contaminación dos océanos.
Malia a instalación destes filtros lavadores, os cruceiros, unha vez atracados, siguen emitindo sustancias tóxicas ao aire como o demostra o traballo de Fin de Mestrado “ Estudo da contaminación aérea no porto da Coruña no 2017” publicado no 2018 no Repositorio da Universidade da Coruña e que foi avaliado coa cualificación de sobresaínte por un tribunal da Escola Técnica Superior de Náutica e Máquinas da Coruña. Neste estudo concluíase que, das emisións totais dos barcos no porto da Coruña, as dos cruceiros, cun 13% do total de barcos, eran as máis altas de todos os tráficos, con 7.885 tons de gases tóxicos emitidos durante a súa estancia media de 8 horas nos peiraos situados no corazón da cidade.
Non podemos dar crédito á CLIA , asociación voceira das liñas de cruceiros cando aseguran que no futuro os seus barcos se moveran con enerxías limpas e ao mesmo tempo recoñecen unha débeda como sector de 75.000 millóns de dólares, consecuencia do parón da pandemia. O aforro de costes en toda a cadea de explotación deste negocio turístico vai ser o seu obxectivo prioritario para non ir á bancarrota. Por outra parte, qué credibilidade merece un sector que arrastra un reiterado historial delictivo, ben documentado nos medios de comunicación, dos incumprimentos do Convenio Marpol da Organización Marítima Internacional ?
Fomentar a industria turística dos cruceiros vai en contra dos obxectivos da Axenda 2030 das
Nacións Unidas para o desenvolvemento sostible e das recomendacións do IPCC, panel científico das Nacións Unidas para o Cambio Climático, que fixan necesario reducir un 50 % o uso de enerxías fósiles no 2030 para manter o quecemento global no límite do 1,5 ºC no 2050 para evitar os peores impactos do Cambio Climático. Con este pano de fondo de crise climática, esta industria turística de masas é absolutamente prescindible e máis cando a súa actividade desenvolvense nun medio tan fráxil e ameazado como son as augas costeiras dos océanos.
O goberno municipal da Coruña que resulte desta eleccións ten por diante unha importante tarefa de coordinación coa Autoridade Portuaria e diálogo coas asociacións veciñais a fin de priorizar a saúde cidadán e as recomendacións dos informes científicos das Nacións Unidas sobre o máis que cuestionable retorno económico que estos xigantescos artefactos flotantes deixan na cidade.
- Asinado por Xosé Manuel Barros (Mar de Fábula); Sabela Pérez (Ecoloxistas en Acción) e Antonio Garcia Allut (Fundación Lonxanet).
ARTIGOS RELACIONADOS
