Manuel Reija, o loteiro da Coruña acusado de quedar cun boleto premiado con 4,7 millóns de euros dun cliente —feitos polos que tamén se xulga como presunto encubridor ao seu irmán, Miguel Reija, daquela delegado provincial de Loterías—, estaba co dono cando soubo que o resgardo tiña premio. Así o ratificou un dos axentes da Policía Nacional responsables da investigación iniciada tras unha denuncia presentada en 2018, en relación cun caso que se remonta ao ano 2012 e que está a ser xulgado na Audiencia Provincial da Coruña catorce anos despois.

A Fiscalía solicita para Manuel Reija seis anos de cárcere por un delito de estafa ou, alternativamente, por apropiación indebida. Para o seu irmán pide a mesma pena por branqueo de capitais ou por encubrimento. O loteiro e o seu irmán, que en 2012 era delegado provincial de Loterías e Apostas do Estado, son os únicos que se sentan no banco, despois de que a Audiencia Provincial da Coruña desestimase no seu día os seus recursos e si admitise o formulado pola Avogacía do Estado, acordando o sobresemento provisional da causa respecto doutros catro investigados, altos cargos de Loterías do Estado.

A VIÚVA E A FILLA DO PRESUNTO DONO CONFIRMAN QUE XOGABA SEMPRE COS MESMOS NÚMEROS

Nesta terceira xornada do xuízo declararon a viúva do home que a Policía considera o lexítimo propietario do boleto —falecido en 2014 sen chegar a saber que tiña un resgardo premiado—, así como a súa filla. Ambas confirmaron que o seu marido e pai xogaba numerosos boletos e que o facía sempre en base a uns números fixos, entre os que se atopaba a data do seu nacemento. A viúva explicou que, nun primeiro momento, non atendeu a chamada da Policía porque pensou que se trataba dun timo, e admitiu que a noticia da existencia do boleto premiado a sorprendeu cando xa tivo que acudir a dependencias policiais.

A POLICÍA VE “INEQUÍVOCO” QUE O LOTEIRO E O CLIENTE ESTABAN XUNTOS CANDO APARECEU O PREMIO

As testificais continuaron coas declaracións dos axentes policiais que participaron na investigación aberta en 2018. Sobre o boleto premiado, xa en sede de Loterías e Apostas do Estado —onde o loteiro asegurou que o atopara e reclamou o premio—, un dos policías precisou que se localizaron once pegadas, das que seis eran anónimas e cinco estaban vinculadas a outras persoas. Como resultado da investigación, e tras unhas probas sobre as pegadas que descartaron que outro home xa falecido puidese ser o propietario —cuxa familia tamén exerce a acusación particular—, a Policía concluíu que de maneira “inequívoca” o loteiro e a persoa que comprobou e validou o boleto —o marido e pai das dúas mulleres que declararon este mércores— estaban xuntos cando se soubo que había premio.

“Pola mesma persoa realizáronse 21 movementos nun minuto e pouco”, aseverou un dos axentes en referencia aos boletos comprobados na administración de lotarías de San Agustín, na Coruña, rexentada polo loteiro acusado. Ese mesmo policía considerou que Loterías e Apostas do Estado puido facer “máis” en 2012 para descubrir quen era o lexítimo dono do resgardo, aínda que destacou a colaboración prestada xa a partir de 2018, cando se presentou a denuncia.

A ORIXE DO CASO: UN BOLETO DE 4,7 MILLÓNS QUE O LOTEIRO ASEGUROU ATOPAR

O procedemento xudicial ten a súa orixe nun dos episodios máis lembrados arredor do cobro de premios de lotaría: o dun boleto agraciado con 4,7 millóns de euros que o loteiro afirmou ter atopado e cuxa propiedade permaneceu durante anos en disputa. Varias persoas postuláronse como posibles donas do premio, mentres que o loteiro defendía que non aparecera o propietario e que, por tanto, tiña dereito a cobrar o importe. Ao ano seguinte de selarse o boleto, o Concello da Coruña iniciou un “expediente de achado” para tratar de localizar o gañador do billete premiado, que Manuel Reija aseguraba ter atopado na súa administración da praza de San Agustín, estando só.

Posteriormente, iniciouse a investigación policial. Nela púxose en cuestión a versión ofrecida polo loteiro sobre o suposto achado casual do billete, ata o punto de considerarse que fora el mesmo quen lle ocultara o premio ao verdadeiro dono cando este acudira á administración para comprobar o boleto. A investigación acabou sinalando un presunto lexítimo propietario, xa falecido, cuxos herdeiros reclaman agora o premio.

A FISCALÍA SOSTÉN QUE O LOTEIRO OCULTOU O PREMIO E QUE O SEU IRMÁN FACILITOU O COBRO

Segundo o relato do Ministerio Público, o acusado, “coñecedor do alto importe do premio, quedoullo para si, xunto cos demais boletos, e non comunicou ao apostante dito extremo nin tampouco lle devolveu o resgardo nin o comprobante expedido polo terminal”. A Fiscalía mantén ademais que, “co boleto no seu poder e completamente seguro do alto valor que tiña, ese mesmo día acudiu á delegación provincial de Loterías e Apostas do Estado da Coruña”, onde estaba á fronte o seu irmán, “coa finalidade de acelerar os trámites do cobro do resgardo, prescindindo de calquera procedemento regulado e coma se fose lexítimo posuidor”.

O Ministerio Público engade que Miguel Reija, “sendo plenamente consciente da ilexitimidade da posesión deste título por parte do seu irmán”, “dispúxose a achandar o camiño” con actos orientados a “disfrazar a verdadeira orixe do boleto” para que se puidese facer efectivo o premio. Tamén sostén que “omitiu toda actuación, como delegado provincial, que puidese servir para verificar a orixe real” do resgardo.