Inicio Blog

A poeta Estíbaliz Espinosa ante a eclipse: “Levo anos traballando esa trenza cósmica de poesía que mira ao ceo, así que ando con textos e merlos na cabeza”

A eclipse do 12 agosto poderá converterse, se cadra, nun acontecemento único na vida de milleiros de persoas. Non é necesario ser experto en astronomía para decatarse de que este fenómeno vai espertando a curiosidade día tras día. As sinerxias entre espazo, ceo e comunidade levan existindo milleiros de anos e, pouco a pouco, volven rexurdir cando se achegan acontecementos como a eclipse da vindeira semana. Sobre estas e outras cuestións reflexiona Estíbaliz Espinosa en conversa co Galicia Confidencial e co Xornal da Coruña. A súa biografía é moi ampla, mais sen dúbida unha das frases que mellor definen o seu labor é aquela que fala da “constelación que debuxan literatura, ciencia, música e maternidade”. Velaquí unha conversa que conxuga relato, ciencia, imaxinación e natureza.

Segundo a túa perspectiva, que ten unha eclipse que leva fascinando á humanidade desde hai milleiros de anos?

Unha eclipse, hoxe, é un mecanismo celeste que nos lembra que non todo o que vemos é o que parece. Fascina porque, segundo a perspectiva que tomemos, varía o que acontece: nós vemos unha superposición aquí, pero no resto do mundo será un solpor normal de mércores. E desde certo lugar do espazo veriamos tres corpos aliñados, Sol, Lúa e Terra (unha sicixia). Hai milleiros de anos non é que fosen máis parvos: xa sabían que as eclipses eran cousa da Lúa e o Sol. Convidada nunha charla no Planetario, o director dos Museos científicos coruñeses, Marcos Pérez, lanzaba unha gran cuestión: como é que, sabéndoo de sobra, se entregaban igual ao mito e ao rito? Non sei se a resposta é esa idea de que sen un relato, sen unha ficción que nos confira sentido, dá igual saber a verdade. O relato que nos contamos a nós mesmos impórtanos moito.

O ceo é un elemento permanente que todos damos por feito día tras día. Cres que o feito de estar acostumados a velo implica que se lle preste máis atención cun fenómeno como a eclipse?

É un libro que deixamos de ler, o ceo. Vémolo acotío, pero en xeral non nos interesa interpretalo, a diferenza de pobos máis antigos, que vivían cun calendario agrícola na cabeza e inmersos nun oikos redondo, en 360º. Vivimos baixo o mesmo ceo, si, pero pensa que nas cidades hai pouco horizonte, son en realidade retallos de ceo. Somos sensíbeis á paisaxe pero a celaxe —entendida como firmamento— semella un teito máis que hai que tapar con luminarias a todas horas. A contaminación lumínica insensibilízanos a outras luces que non sexan as nosas propias. Figúrate que até existe un proxecto de espellos orbitais para crear o día a capricho, cargándose os ritmos circadianos de quen sexa. Unha atrocidade. O costume é ademais un anestésico. Necesitamos a excepción, a breve fenda na rutina, para lembrar que o ceo existe. A eclipse funciona como un subliñado en fosforito na páxina do día, revélanos que a atmosfera non é un croma fixo, senón un océano de aire e luz onde, como di a copla, suceden “as vodas dos señores Sol e Lúa”.

Nesta liña, cres que seguimos vivindo as eclipses con capacidade de abraio ou a información constante fíxonos máis indiferentes?

É unha cuestión interesante porque aborda unha posibilidade moi real: o exceso de información ante algo que esixe atención e abraio de nós pode xerar rexeitamento ou indiferenza. Amigos xa me advertiron “Esti, a eclipse non é a maior das miñas prioridades”. Como é lóxico, nada que aconteza no ceo — de quitado un meteoro en rumbo de colisión ou a descuberta de vida nun exoplaneta ou asteroide— ten por que ser prioridade de ninguén. Iso non implica ver o ceo como algo que non nos incumbe: como diría a poeta Szymborska “como ceo, defeco ceo”. Somos, nun sentido non só no romántico ou pop, substancia celeste. Somos (quen o diría) un ceo. Porén, non os CEOs do ceo. Agora sabemos moito destes fenómenos, pero seguen a ser un laboratorio: grazas a eclipses descubriuse o helio ou corroborouse a teoría da relatividade de Einstein. Nesta eclipse, a ESA aproveitará para estudar a coroa solar, a atmosfera do Sol, ese anel de diamantes que veremos arredor do disco negro da Lúa, entre outras peculiaridades da nosa estrela matriz.

Ao longo da historia, as eclipses foron interpretadas como presaxios. Que analizas ti sobre as sinerxias entre ciencia, medo e imaxinación?

Certos medos son como a imaxinación traballando sen datos. Cando un dragón devoraba o Sol na antiga China, ou a cabeza dun demo rodaba coma un bolo polo espazo no val do Indo, a humanidade intentaba dar sentido ao fóra do común (ollo, non sempre o inesperado) mediante o mito. E digo non inesperado porque os ciclos Saros coñécense desde os babilonios, e leamos se non de novo a sátira de Augusto Monterroso titulada El eclipse. A ciencia non veu destruír esa poesía, non destece o arco da vella, senón que amplía o campo, dálle profundidade, dálle sombra. Saber que o Sol non esmorece, senón que a Lúa lle fai as beiras cunha precisión matemática de milímetros (grazas a que é 400 veces máis pequena pero está 400 veces máis preto), non lle quita maxia: as leis físicas seguen a ser poéticas, asombrosas, igual que o feito de estar vivo ou que non che tocase ser cascuda nun soto ou cabalo nun incendio, dadas as probabilidades no Universo… Antes e despois dunha eclipse seguirán acontecendo cousas fabulosas, anódinas e terríbeis: interpretar o fenómeno como causa é confundir correlación e causalidade, un nesgo moi noso. O único temor podería ser o exceso de xente, de barullo, de magufadas, avalanchas, lesións nos ollos (sobre todo en cativos e maiores), etc. Cuestións máis sociolóxicas e sanitarias que cósmicas.

Como divulgadora, cal é o erro máis habitual que atopas cando se fala das eclipses?

Son escritora, non divulgadora. O de escribir desde cativa e levar anos publicando, queira ou non, non me deixan selo moito. Por iso, máis que de divulgación, considero o meu labor de comunicación, investigación e entrelazamento en poemas. Non teño o perfil de divulgadora, hai xente facendo de perlas ese traballo (en asociacions astronómicas como Ío, Sirio, Vega ou de xeito individual en medios de comunicación). Dito isto, hai quen aborda as eclipses enfocando máis nun aspecto (o irrepetíbel desta cita galega de 2026, o fascinante da experiencia sensorial, as astrofotografías das perlas de Baily, do anel de diamante, dos rubís da cromosfera e todas esas xoias de cofre que se abren só durante a totalidade) ou noutro (a cuestión antropolóxica: o turismo de masas, a aparición das RRSS e o que traen consigo), ou ben en aspectos de ciencia como mencionaba antes. Unha confusión, máis que erro, ten que ver coas porcentaxes: considerar que unha eclipse parcial ao 99,99% é igual ao100% está equivocado. Pensemos nas eclipses solares totais como se fosen binarias: 0 ou 1.Off ou on. Ou son ou non son. Se non estás na franxa de totalidade, do 100%, vas ver unha eclipse pero non a irrepetíbel: non a santa-nai das eclipses, así esteas nunha zona ao 99,99%. Esa porcentaxe expresa a porcentaxe de ocultación do Sol polo disco lunar, e o Sol é unha brutalidade lumínica: abonda ese 0,01 que escapa para que escache o prodixio. Por uns kms, eu non mo perdería.Tamén é confuso tratalas como un mero espectáculo visual: a ver, van ser 2 horas, é unha longametraxe a cámara moi lenta, non imos estar ollando cada minuto. É máis para sentir, escoitar o silencio das aves ou notar os cambios nas sombras e o vento. Creo que a saturación de información, boa e non tanto, dános unha responsabilidade de saber escoller o que é información científica, solvente e o que son chorradas para vender medo ou magufadas.

Que recomendacións darías a quen queira vivir esta experiencia por primeira vez?

Agás os cazadores de eclipses, todas as galegas e galegos somos primeirizas en eclipses totais de Sol. Do último na Coruña, en 1905, e do último en Galiza, en 1912, dubido que nos lembremos ningún dos que estamos vivos. Puidemos vivir eclipses parciais, eclipses anulares (en 2005), e eclipses de Lúa, claro. Pero como advirte a escritora Annie Dillard, “a diferenza entre unha eclipse parcial de Sol e unha total é como beixar a un home e casar con el, como voar nun avión e lanzarse del”. A experiencia extrema do segundo fai que sexa inédito para todas, aínda que tamén chamemos eclipse a unha parcial. Quizais habería que cambiarlle o nome: unha eclipse total de Sol é a Eclipse con maiúscula, por antonomasia. O resto, pálidas e asintóticas aproximacións. Polo que a min respecta, podo recomendar: non coller o coche, buscar un lugar próximo a onde residas; levar os lentes só durante a parcialidade se miramos directamente o Sol; cando gozamos do ambiente non son necesarias. Só ao mirar como a Lúa vai mordendo o Sol, aí si é obrigatorio. As lesións e retinopatías son permanentes e irreversíbeis. Durante o minuto e uns segundos da totalidade, podes quitalas, pero leva un cronómetro! Así remate a totalidade, volve o perigo. Recomendo tamén procurar un lugar o menos ruidoso posíbel, con árbores (a sombra das follas repite multi-eclipses no chan), aves, insectos… E portar instrumentos de observación indirecta: caixa estenopeica caseira, unha peneira de metal cun folio en branco… E merenda: vaise facer longo.

Que cres que sentiremos cando o día se converta en noite durante uns minutos?

Non quero predispor a nada, que cadaquén vaia sendo o neno que é. Supoño que algo máis de fresco. Cores estrañas. Estrelas e planetas visíbeis (Arcturus, Vega, Venus, Xúpiter). E algo que non me vexo quen de anticipar agora nin creo doado de explicar con palabras. A noción de perspectiva cosmonauta da que boto man en textos e poemas. De saír de nós e observarnos desde fóra.

Que precaucións deberíamos tomar para observala con seguridade?

Primeiro: non mirar todo o tempo ao Sol. Recuperemos a ollada en 360º. Se estamos en contorna urbana, ver as sombras, o ambiente. Se estamos no rural, ver que talvez algunha galiña marche que teña marchar (a durmir). Logo, evitar aglomeracións de xente, sobre todo preto da costa ou en lugares elevados. Non coller o coche, se é posíbel, e levar provisións se é así. As precaucións sanitarias do fenómeno son só as oculares; o resto, como en calquera evento que mobilice ducias de miles de persoas.

Hai algún texto ou composición que che veña á cabeza cando pensas nunha eclipse?

Levo meses lendo e escribindo sobre eclipses, abofé que moitas! Acabo de rematar un Observatorio de ideas e textos de literatura e astronomía en Compostela, e vimos desde Arquíloco de Paros a Annie Dillard ou Deborah García Bello. Levo anos traballando esa trenza cósmica de poesía que mira ao ceo, así que ando con textos e merlos na cabeza: os de Dickinson, Cunqueiro, Billy Colins, os da antiga China…e cancións como a morna Eclipse ou Black Hole Sun, de Soundgarden (que non fala de eclipse ningunha). Pero nas dúas horas de parcialidade e no minuto de totalidade, só quero mirar o mundo como cando nena. Sereino. Estarei cos meus, e terei na cabeza, máis que poemas, o tacto das mans dos que se me foron antes e aínda evoco acotío. Que me gustaría vivilo con eles, contárllelo. Na cabeza só teño o gran poema do espazotempo. Os poemas dobran e furan as páxinas como buracos de verme, comunican esta eclipse de hoxe con aquel adxectivo dunha tarde de hai anos, con eles.

Cres que a eclipse vai potenciar que a xente reconecte coa natureza?

Faime graza a expresión reconectar coa natureza. Xa nos pensamos como cyborgs, sempre conectados a algo, ou ben o móbil, ou ben textos biónicos ou ben a Natureza… pero sempre con cables soltos, non? Somos parte da Natureza e estamos conectados a ela, nese sentido, o que a ela lle facemos sempre nolo facemos a nós. Supoño que a reconsideración romántica (ollo, romántica de Romanticismo europeo, non do sentido romántico popular) ou nostálxica da Natureza sempre está aí, porque no fondo nunca desconectamos de todo. Non é tanto unha reconexión como ver que vivimos á intemperie nun “pelouro que roda”, que diría Rosalía ( a nosa).

Pensas que este fenómeno pode supoñer unha oportunidade para espertar o interese científico entre a poboación?

Sei que haberá alguén só nalgún lugar mirando o ceo ese día, preguntándose cousas, quizais feliz de estar aí ou botando de menos alguén, para o compartir. Preguntarse cousas é a ollada da ciencia, e esa levámola connosco. A ciencia interesa até a quen a despreza, porque somos unha especie curiosa, unha especie poética. Outra cousa son os prexuízos e nesgos que teñamos cara a ela, pero coido que vivimos nun momento de interese, cómpre agora valorala. A ciencia non comeza nas ecuacións, senón na curiosidade e na capacidade de facerse mellores preguntas. Unha eclipse, como as Perseidas que haberá esa mesma noite, horas despois, é dos mellores anzois fainos preguntar por que, como e cando. Unha xanela aberta para seguir entendendo e entrelazándonos ao universo do que somos parte.

Se tiveses que describir unha eclipse a alguén que nunca viu unha, usando só palabras, como o farías?

Non teño idea do que vou sentir así que, antes dos futuros textos que nin sei se escribirei, o que lle diría a alguén que non pode vela é que unha eclipse non se ve cos ollos tan só, senón que se ha sentir na “estranha forma de vida” que somos. É unha carambola da perspectiva que toca cada certo tempo, unha intermperie cósmica, como descubrir algo que sempre estivo aí e nunca viramos. Imaxinemos como será vista desde fóra ou como sería noutros planetas ou exoplanetas, con máis de un Sol. É raro vivir, é raro vivir unha eclipse solar total (os meus pais, o meu irmán, nunca viviron unha). Ventureira estrela, a nosa.

“Voa”, o novo himno oficial composto por Xoel López

0

O RC Deportivo presentou o seu novo himno oficial, “Voa”, unha peza composta por Xoel López e nacida “para reforzar a identidade do club no seu 120 aniversario e despois do seu regreso á Primeira División”. O himno, explica o club, busca conectar con todas as xeracións de deportivistas a través da emoción, a tradición e o sentimento compartido.

Para este himno, o Deportivo contou co coruñés Xoel López, no mesmo ano da presentación do seu décimo sétimo álbum, Oniria Popular. Este, engaden, “supón un novo vínculo entre a súa traxectoria artística e o sentimento deportivista”. O himno estrearase este mércores, 12 de agosto de 2026, no estadio Abanca Riazor, no marco da LXXXI edición do Trofeo Teresa Herrera, coa presenza de Xoel López xunto cos artistas e colectivos que participaron na súa gravación.

O vínculo coa identidade galega e coruñesa é unha das claves do novo himno. No seu proceso creativo, Xoel López rodeouse de formacións e colectivos que “son patrimonio vivo da cidade e da cultura galega, reforzando o arraigamento da peza”. En concreto, participaron Kilomberos de Monte Alto, Xacarandaina, o Coro Infantil Cantábile, a Orquestra Sinfónica de Galicia, Caamaño & Ameixeiras, Belém Tajes e Susana Seivane, entre outros.

O lanzamento de “Voa” canalízase a través dun videoclip concibido como un percorrido polos lugares máis emblemáticos da Coruña, que simboliza o camiño cara a Riazor nun día de partido. Gravado en plano secuencia, o videoclip propón unha viaxe aérea pola cidade, conectando espazos icónicos como a Mariña, os Xardíns de Méndez Núñez e o propio paseo marítimo.

Un incendio queima unha hectárea en San Pedro de Visma, na Coruña

Un incendio rexistrado este martes na zona de San Pedro de Visma, na Coruña, queimou polo momento unha hectárea de superficie, segundo o último dato dispoñible. Desde a Consellería do Medio Rural explicaron que se tivo constancia do lume arredor das 15.40 horas e que aínda se agarda por concretar máis información sobre a súa evolución. Ata o lugar desprazáronse un axente, catro brigadas, dúas motobombas e dous helicópteros para traballar nas tarefas de extinción. Polo momento, a superficie afectada confirmada sitúase nunha hectárea.

Marcos Pérez, director dos Museos Científicos Coruñeses: “A experiencia da eclipse pode servir para concienciar sobre a necesidade de preservar as paisaxes naturais do firmamento”

Marcos Pérez Maldonado é físico de formación e desde 2017 ocupa o cargo de director da rede de Museos Científicos Coruñeses. Licenciouse en Física pola Universidade de Santiago de Compostela E exerceu durante 20 anos como director técnico da Casa das Ciencias da Coruña. É o corresponsable do grupo de traballo de comunicación con socios na AEC2. O Galicia Confidencial conversa con el sobre as dúbidas, recomendacións e indicacións prácticas para poder desfrutar da experiencia única da eclipse do vindeiro 12 de agosto.

En que consiste exactamente unha eclipse total?

É unha situación na que o sol, a lúa e a terra quedan aliñados de tal xeito que se proxecta a sombra da lúa sobre a terra, percorrendo unha franxa de territorios duns poucos centos de quilómetros de ancho. O sol queda completamente oculto pola lúa durante uns minutos. Nesta ocasión durará 1 minuto e 28 segundos. Isto implica que de repente se fai de noite dunha forma moi rara, porque chega de súpeto e a luz do crepúsculo chega de boa parte do horizonte.

Levas meses explicando as características e detalles da eclipse do 12 de agosto. Cal é a pregunta que máis se repite?
A pregunta que máis me fixeron é desde onde ver a eclipse. É a pregunta máis difícil de responder, porque se lle damos a mesma resposta a todo o mundo, o espazo aglomérase. Ademais, non todos estamos nas mesmas circunstancias. Hai persoas que lles gusta camiñar pola natureza e desfrutar da paisaxe, pero hai outras que por cuestións de mobilidade, por exemplo, non poden. Polo tanto, o mellor sitio é aquel onde se poida gozar da experiencia da eclipse máis comodamente. Se se pode, é importante acudir a un sitio onde a eclipse é total porque a diferenza cunha eclipse parcial é brutal.

E a pregunta máis sorprendente?

Fixéronnos moitas, pero a máis típica é se se pode saír á rúa ese día sen gafas para a eclipse. Obviamente é posible, porque o sol brila como cada día. O que reflicte esta pregunta é que cando a comunicación se centra moito nas gafas da eclipse, a xente pensa que a experiencia se reduce a mirar ao sol. Iso é falso. As experiencias que se van lembrar son os cambios na luz, na intensidade, na cor; o frío que fai, o vento… É unha experiencia máis paisaxística que astronómica.

Moita xente estará pendente das fotografías e dos vídeos. Ti recomendarías gardar o móbil durante ese minuto de totalidade?

Desde logo non recomendo que a xente faga fotos ao sol porque necesita un equipo especializado. Pero xa non só por iso, senón porque é unha perda de tempo. Na Coruña a eclipse total durará 1 minuto e 16 segundos, polo que invertir ese tempo gravando co móbil é perder o tempo durante un fenómeno que se vai ver só unha vez na vida. O que si recomendo é deixar gravando o móbil para termos un rexistro de como nos comportamos nós durante a totalidade.

As eclipses son fenómenos raros ou simplemente non se dan habitualmente no sitio no que vivimos?

A probabilidade de que calquera lugar da terra teña unha eclipse total de sol é dunha vez cada 375 anos. O normal é que na vida dunha persoa non lle toque nunca vivir desde a casa unha eclipse de sol. Nese sentido si é excepcional. Ben é certo que cada dous anos hai unha eclipse total nalgún lugar da terra, pero poden darse en lugares remotos. Cando estas transitan en lugares poboados fan que haxa moita afluencia de público.

Se o ceo estivese nubrado, seguiría merecendo a pena ir ver a eclipse? 

Por suposto. Eu entendo que un profesional sempre buscará o lugar onde mellor se vexa o fenómeno. Para o resto da xente, a experiencia da eclipse é case igual de intensa se hai nubes ou non. A experiencia dunha eclipse con nubes segue deixando un momento fascinante. Ademais, os galegos nunca debemos facer plans en función do tempo.

Desde os Museos Científicos estades facendo un enorme labor divulgativo sobre este e outros temas. Agardades que esta eclipse deixe un interese permanente pola ciencia?

O interese pola astronomía, en xeral, é moi alto. É certo que estes fenómenos difunden moita información a capas da poboación que non lle chegarían doutro xeito. O interese polas eclipses nestes meses axuda a que a xente os entenda mellor. Os temas relacionados coa saúde visual ou as situacións de complexidade loxística tamén son aspectos que se analizan porque desta forma tamén aprendemos como sociedade.

Algún outro consello que queiras destacar?

Si, para as persoas que se desprazan, eu recomendo a planificación. Organizalo ese mesmo día pola tarde pode ser unha ruína. Moita xente das Rías Baixas e do norte de Portugal seguramente se desprace cara ao norte. Por iso, planificalo implica levar auga e comida, crema para o sol, un pucho, un libro para entreterse… Todas estas cousas son necesarias para pasar un día fóra da casa na natureza. Para os que imos ver a eclipse no lugar onde vivimos, eu intentaría buscar un sitio onde haxa visión directa do sol. O Concello da Coruña fixo un traballo espléndido neste sentido e o Ministerio de Ciencia fixo unha aplicación de realidade aumentada a través da cal se pode comprobar se desde o lugar no que un está pode verse ben a eclipse. O mellor sitio para velo é aquel onde se poida gozar coas persoas que un quere estar e onde todo o mundo estea cómodo.

Se puideses pedirlles aos cidadáns que lembrasen unha única idea cando remate ese minuto de escuridade, cal sería?

Eu diría que o firmamento, a noite escura, pode provocar sensacións e emocións. Hoxe temos un problema coa contaminación luminosa, polo que estamos privando ás xeracións novas dos espectáculos celestes por culpa da mala xestión do sector. Non estou falando de vivir a escuras, senón de que cómpre reflexionar sobre como utilizamos o alumeado público á noite. Por iso, penso que a experiencia da eclipse pode servir para concienciar sobre a necesidade de preservar as paisaxes naturais do firmamento.

Desconvocada a folga en hostalaría deste mércores tras un acordo na mediación

A folga no sector da hostalaría na provincia da Coruña prevista para este mércores quedou desconvocada, segundo informan a centrais CIG, UXT e CCOO. Foi tras a reunión celebrada nesta xornada no servizo de mediación AGA, que foi solicitada polas centrais sindicais e aceptada polas patronais.

Entre outras cuestións, as partes acordan unha subida salarial para o ano 2025 de 500 euros lineais, que se pagarán como moi tarde o 31 de outubro deste ano. Tamén se acordan subidas salariais de entre o 3 e o 3,5% para os próximos anos. Acordos en materia de complementos son outras das cuestións abordadas e con convocatoria dunha próxima reunión o 17 de setembro para continuar coa negociación.

Sae a licitación unha nova fase de ampliación do CHUAC

A Xunta licitou por máis de 52 millóns de euros unha nova fase da ampliación do complexo hospitalario universitario da Coruña (Chuac), que suporá a escavación dunha superficie equivalente a sete estadios de Riazor e onde se construirán os novos edificios asistenciais. A presentación de ofertas estará aberta ata o próximo 21 de setembro e a previsión é adxudicar os traballos a finais deste ano para poder iniciar as obras.

A conselleira de Vivenda e Planificación de Infraestruturas, María Martínez Allegue, xunto a outros representantes autonómicos e o xerente da área sanitaria da Coruña e Cee, Luís Verde, informou da licitación nun acto na zona. Respecto diso, explicou que se trata da licitación desta fase de demolición para a implantación desta nova fase do ‘Novo Chuac’. “É a obra de maior complexidade e de maior investimento que estamos a facer“, dixo desde o punto de vista das infraestruturas sanitarias e ao lembrar que serán máis de 500 millóns investidos.

Agosto en familia cos espectáculos de Cascarillarte polos barrios

0

Ademais ás Festas de María Pita, ao Autobán, e ao Salón do Cómico Viñetas dende o Atlántico, esta semana desenvólvese tamén polos barrios da Coruña o programa de Cascarillarte.

Dende este luns 10 e ata 28 de agosto, haberá 25 espectáculos para toda a familia que percorrerán diferentes puntos da cidade combinando disciplinas e formatos diversos. O programa arrincará o luns 10 de agosto no Campo da Leña coa proposta ‘As Mil e Unha’, de Vero Rilo e Luís Iglesias. Ao longo do mes pasarán por Cascarillarte artistas e compañías como Pablísimo, Xavi Bufa, Mago Noel, K’Paparota Teatro, Pedras de Cartón, Ghazafelhos Teatro, Inventi Teatro, Fran Rei, Mago Paco ou Culturactiva, entre outros. A oferta incluirá contacontos, clown, espectáculos musicais, teatro familiar, propostas de animación e maxia.

Nesta edición, Cascarillarte chegará a espazos repartidos por toda a cidade, entre eles o Campo da Leña, Palavea, Xuxán, a praza de Vigo, Monte Alto, as Conchiñas, o Castrillón, Santa Margarida, Vioño, Novo Mesoiro, Os Rosales e a Sagrada Familia. Castro destacou tamén o papel que cumpre este programa dentro das festas.

Programación completa do programa Cascarillarte

● Luns, 10 de agosto – Campo da Leña – Vero Rilo e Luís Iglesias – As Mil e Unha – 19.30 h
● Martes, 11 de agosto – Palavea (contorna CCM Palavea) – Os Contos de Pablísimo – Contiario – 19.30 h
● Xoves, 13 de agosto – Praza de Tabacalera – Xavi Bufa – Tubos do Mundo – 19.30 h
● Venres, 14 de agosto – Barrio de Xuxán (Parque Infantil) – Mago Noel – Qué Curioso! – 19.30 h
● Luns, 17 de agosto – Praza de Vigo – K’Paparota Teatro – Latexos – 19.30 h
● Martes, 18 de agosto – Barrio das Flores (Praza Central) – Joshua Kenneth – MarabiJoshua! – 19.30 h
● Mércores, 19 de agosto – Monte Alto (Praza do Mercado) – Pedras de Cartón – Alicia – 19.30 h
● Xoves, 20 de agosto – Praza das Conchiñas – Ghazafelhos Teatro – Sherezade – 19.30 h
● Venres, 21 de agosto – Castrillón (Praza Pablo Iglesias) – Pajarito – A Estrada – 12.00 h
● Venres, 21 de agosto – Parque de Santa Margarida (Escalinata da Casa das Ciencias) – Mago Paco – Ledicias – 19.30 h
● Luns, 24 de agosto – Praza dos Mariñeiros – Inventi Teatro – Tachán! – 19.30 h
● Martes, 25 de agosto – Parque de Vioño – Culturactiva – Máis Saaabor! – 19.30 h
● Mércores, 26 de agosto – Novo Mesoiro (Explanada do CCM Mesoiro) – Gallaecia Eventos – As Aventuras de Jazzy e Bluzy – 19.30 h
● Xoves, 27 de agosto – Os Rosales (Praza Elíptica) – Manuela Contacontos – O Grúfalo e a Natureza – 19.30 h
● Venres, 28 de agosto – Sagrada Familia (Praza San Rosendo) – Fran Rei – Hamelin – 19.30 h

Máis novas

Festas, libros, arte, música, eclipse. Arrincou un agosto do cine na Coruña

O Autobán completa a oferta cultural da cidade

0

En paralelo ás Festas de María Pita e ao Salón do Cómico Viñetas dende o Atlántico, esta fin de semana arrinca tamén o Autobán. O festival coruñés de cómic autoeditado, celebrará este agosto a súa duodécima edición, e farao con importantes novidades e un aumento salientable de participantes e actividades.

Máis de 80 artistas de toda a Península Ibérica porán á venda as súas novidades no encontro, que ademais contará con obradoiros, presentacións, edicións exclusivas, música en directo e o célebre Combate de Debuxantes.

A debuxante Julia Abalde, gañadora do Premio Autobán 2025, é a autora do cartel deste Autobán 2026.
A debuxante Julia Abalde, gañadora do Premio Autobán 2025, é a autora do cartel deste Autobán 2026.

Máis dunha semana de actividades en varias localizacións

Como resultado de todos estes apoios, en 2026 Autobán expandirá as súas actividades paralelas máis aló dunha fin de semana, como viña sendo habitual. Con todo, as principais accións, que serán de asistencia gratuíta, terán lugar o venres 14 na no Circo de Artesáns (coa entrega do III Premio Autobán, a presentación dos proxectos participantes e a celebración do popular Combate de Debuxantes) e o sábado 15 de agosto, na céntrica praza de San Andrés, onde se desenvolverá o Mercado de Autoedición.

Pero xa durante a semana desenvolveranse unha serie de actividades paralelas para ir quentando motores, que podedes atopar en autoban.gal/programa.

Programa Autobán 2026

Do LUNS 10 de agosto ao 27 de setembro  | EXPOFANZINES

Biblioteca Municipal de Estudos Locais (Rúa Durán Loriga, 10, 1º andar)
Exposición dos fanzines presentados ao III Premio Autobán ao Mellor Fanzine Galego.

LUNS 10 de agosto | SINATURA DE TROUBS

RÚA BD de Viñetas desde o Atlántico

18:30 h. – 20:00 h.
Sinaturas de Troubs, autor editado en galego polas nosas socias de figurandorecuerdosedicions.

MARTES 11 de agosto | PRESENTACIÓN E SINATURAS DO III PREMIO AUTOBÁN

RÚA BD de Viñetas desde o Atlántico

19:30 h. – 20:00 h. | Carpa da Rúa BD
Presentación das obras gañadoras do III Premio Autobán, con Martín Romero e Silver Adree, presentados por Julia Abalde.

20:00 h. – 21:00 h. | Stand de Autobán
Sinaturas das obras gañadoras do III Premio Autobán  no stand de Autobán, con Martín Romero e Silver Adree.

XOVES 13 de agosto | RECITAL ILUSTRADO (A208)
19:00 h. | Circo de Artesáns
Recital ilustrado (A208), no que debuxantes e poetas combinan o seu labor en directo.

VENRES 14 de agosto | AUTOBÁN, ACTIVIDADES LÚDICAS

Circo de Artesáns

17:30 h. | ENTREGA DO PREMIO AUTOBÁN

Cerimonia de entrega do III Premio Autobán ao Mellor Fanzine Galego, con presentación de Julia Abalde.

18:00 h. | AUTOBOMBO

O Autobombo consiste nunha vintena de presentacións rápidas ao cargo dos participantes no mercado de autoedición que queren amosar as súas obras e produtos. O formato escollido será de 12×12: cada presentación terá 12 imaxes proxectadas durante 12 segundos cada unha, acompañadas das explicacións dos fanzineiros. É un xeito ameno e rápido de coñecer as propostas do Autobán.

19:30 h. | COMBATE DE DEBUXANTES

Oito debuxantes entran, un sae… e levará o trofeo e o megapremio do Autobán 2026! Este ano volvemos repetir o popular evento de belixerancia debuxeira, pero nesta ocasión contamos con novos combatentes que veñen dispostos a zoscarse (metaforicamente) e a suar tinta (literalmente). Incriblemente presentado por MAteo e Gaudino.

SÁBADO 15 de Agosto | MERCADO DE AUTOEDICIÓN, MÚSICA E OBRADOIROS

Praza de San Andrés

12:00 a 21:30 h. | MERCADO DE AUTOEDICIÓN

O Mercado de Autoedición ofrece a oportunidade de amosar e vender o seu material a autores e autoras, colectivos, proxectos de autoedición e microeditoriais. Este ano contamos con máis de 80 propostas vidas de toda a Península.

Desenvolverase na Praza de San Andrés.

Barra de cervexa ao cargo de Malte, e comida de Café Olimpia.

12:30 h. | OBRADOIRO INFANTIL: Deseña as túas propias pegatas. Impartido por UXÍA LARROSA

Neste obradoiro aprenderemos a facer as nosas propias pegatas. Deseña autocolantes súper chulos da man de Uxía Larrosa.
É unha actividade gratuíta e aberta ao público infantil.

13:30 h. | FOLIADABÁN por Folklórikes

Ao mediodía celebraremos un evento popular de canto e baile ao cargo do grupo de Folklórikes.

16:30 h. | SESIÓN DJ por Sekone

DJ Sekone porá música á tarde do Autobán 2026.

18:00 h. | OBRADOIRO: Criaturas grampadas. Impartido por ESPAZO BOH

Obradoiro de fanzine no que cada páxina estará habitada por un único personaxe
É unha actividade gratuíta e aberta a todos os públicos

19:30 h. | SESIÓN DJ por Xulia Vicente

Xulia Vicente será a DJ encargada de amenizar o serán do Autobán.

23:30 h. | FESTA Post-Autobán
BAR 13 (Rúa Orzán 115)

Festa de peche do Autobán 2026 no Bar 13.

Máis novas

Festas, libros, arte, música, eclipse. Arrincou un agosto do cine na Coruña

Viñetas desde o Atlántico enche A Coruña de banda deseñada con máis de cen actividades e 24 exposicións

Martín Romero: ”O fanzine a día de hoxe permite atopar propostas que diverxen moito do mercado editorial”

Desvían dous voos no aeroporto da Coruña por baixa visibilidade

A baixa visibilidade pola néboa coa que amenceu este martes o aeroporto coruñés de Alvedro obrigou a desviar dous voos á primeira hora.

En concreto, segundo confirmaron fontes de Aena, un voo procedente do aeroporto Madrid-Barallas Adolfo Suárez regresou ao aeroporto madrileño.

Tamén tivo que ser desviado por baixa visibilidade un voo que partiu do aeroporto de Milán con destino o aeródromo coruñés. Neste caso, aterrou no aeroporto de Peinador, en Vigo.