Inicio Blog

Indignación no deportivismo ante a nova campaña de abonados e as esixencias aos socios de Maratón Inf.

Era esperada a saída da campaña de abonados do RC Deportivo A Coruña 26-27. Como era esperada unha subida nos prezos unha vez alcanzada a 1ª División. O que non agardaban os socios son subidas de entre o 35% e ata o 70% como acontece en zonas como Pabellón ou Maratón, que xa enchen de correos de protestas a Oficina de Atención ao Deportivista (atencion.deportivista@rcdeportivo.es)

Un abonado de Pabellón pasa de 285 a 480€, cando hai 8 anos, aínda en 1ª División, pagaban 270€ polo seu asento en Riazor. “Entendemos unha actualización dos prezos, pero as subas que superan o 60% están totalmente fóra de lugar. Coidar o deportivismo é respectar a quen nunca deixou de estar. O Dépor somos nós”, reaccionaba a Federación de Peñas nas redes.

En realidade, estes prezos afectarán principalmente aos abonados, unha vez que case non haberá novas altas. Unha opaca lista de espera leva anos esperando que se abran novas prazas de socios, e no caso de que as haxa, o prazo de apertura para os novos abonados abrirase o 24 de agosto, despois da celebración da 1ª xornada de liga…

Taboa da subida de prezos dos abonados do RC Deportivo 26:27
Taboa da subida de prezos dos abonados do RC Deportivo 26:27

Taboa de prezos dos abonados do RC Deportivo 26:27

Esixencia de asistencia

Unha das importantes novidades deste novo curso será a esixencia da asistencia a Riazor. O Club envía unha misiva que chama Compromiso de asistencia co argumento de manter cheo Riazor, impulsado un sistema no que establece que os socios terán que usar o carnet alomenos en 15 dos 19 partidos para “acceder a condicións preferentes de renovación”. De primeiras si permite a cesión do abono a un amigo/familiar (veremos como se fai en Maratón Inf. coa obrigación de identificar aos abonados) ou a súa liberación a través da APP do club.

Indignación en Maratón Inf.

Seguindo na política de criminalización do grupo de animación desta cidade, a directiva fai unha distinción cos 4.000 socios de Maratón Inferior, bancada que terá un Réxime de Condicións Especiais. Onte, antes da saída da campaña, os socios desta bancada (na que están os Riazor Blues, pero tamén moitísmas familias de veteranos abonados), recibiron un longuísimo correo cunha serie de “condicións específicas e reforzadas de identificación, acceso, permanencia, control e comportamento”, que a Fed. de Peñas, os Old Faces e os Riazor Blues consideran “abusivas e disparatadas”, como sinalaron onte nun duro comunicado.

De primeiras, os socios de Maratón Inf. serán os únicos que terán que renovar o carnet presencialmente, deixando unha copia do DNI. O club avisa que manterá un control absoluto da bancada, e que mesmo unha persoa do club será a que decida os cánticos e os tifos. Entre outras medidas informan que poderán facer controles aleatorios en calquera momento do partido, e avisan que te poderán cambiar de grada en calquera momento.

Asemblea informativa

”A directiva xogou o seu partido e non respectou a nosa paixón. Agora nós tamén debemos mostrar que somos a mellor afección cunha reacción á altura”. Así reacciona a Federación de Peñas que convoca para hoxe xoves 9 de xullo unha concentración ás 20:00h na Torre de Maratón.

Máis novas branquiazuis

Os novos nenos do ascenso: a esperanza é branquiazul

O Dépor xa é “da Coruña”: “Fixemos historia”

Antiviolencia propón o peche de Riazor durante un mes pola invasión do campo ante o ascenso do Deportivo

A Asoc. Veciñal incide nas posibles irregularidades da equipa redactora do Plan Urbanístico do Parque da Agra

Vai pelexar ata o final por un parque decente a veciñanza da Agra. Xa o levan deixando claro ante o Plan Urbanístico que erguerá unha vintena de edificios onde teoricamente ía ir o demandando dende hai máis de 40 anos un parque, algo que consideran “unha política especulativa indecente”.

Desta volta, a entidade quere facer pública información que consideran de interese ao analizando a equipa redactora da proposta da Modificación Puntual do PXOM do Parque da Agra aprobada inicialmente no pleno, pero que está en período de alegacións.

A entidade sinala que a equipa redactora inicial da MP-PXOM foi a Oficina de Planeamento S.A. Contratada polo goberno local no 2018, presentou o documento a trámite ambiental. Porén, a proposta aprobada polo pleno foi, a proposta de DRICAR (propiedade de Rodríguez Cebrián, que ten o solar das Adoratrices, que estaba implicado na área, agora separado), redactada polo equipo de Fernández Carballada.

Dende a entidade sinalan Fernández Carballada foi “quen fixo o informe pericial que DRICAR presentou no proceso xudicial que deu lugar á sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) de 15/10/2015”. É dicir, quen defendeu á empresa de Cebrián no procedemento xudicial contra o Concello para manter a alta edificabilidade nas parcelas das Adoratrices.

Fernandez Carballada foi ademais “quen redactou o proxecto construtivo para o cal DRICAR solicitou licenza, que lle foi denegada por acordo da Xunta de Goberno Local (XGL) de 26/01/2018”.

“En consecuencia, quen redacta a MP-PXOM foi perito de parte de DRICAR no proceso xudicial e redactor do proxecto técnico ao que se denegou unha licenza en 2018 na parcela das Adoratrices para 90 vivendas (na MP-PXOM en trámite prevese 50% máis)”, denuncia a Agra. “Quen redacta o documento da MP-PXOM en trámite estivo ao servizo de DRICAR, tanto no proceso xudicial como despois. E tamén agora, porque FC foi contratado por DRICAR, de quen cobra”, denuncia.

A entidade recoñece que “kegalmente nada impide que unha equipa presente unha proposta de planeamento e que sexa a promotora quen lle pague, mais neste caso debemos destacar catro cuestións importantes que poden resultar, como mínimo, sorprendentes”:

  • “Que FC foi perito de parte e prestou servizos a DRICAR neste mesmo conflito”.
  • “Que esta MP-PXOM deriva dunha execución de sentenza nun proceso xudicial no que FC defendeu os intereses de DRICAR”.
  • “Que xa estaba en trámite a MP-PXOM redactada por outra equipa (OPSA, contratada polo Concello), polo que o Concello cambiou a equipa redactora pola proposta por DRICAR”.
  • “Que a equipa redactora non só formula a MP-PXOM para os terreos de Dricar senón tamén para o POL-M22 (onde Dricar non ten a maioría da propiedade”).

Dende a asociación veciñal entenden que “a obxectividade e independencia da equipa redactora, evitando o conflito de intereses, é un presuposto básico para que o planeamento responda ao interese público xeral e non aos intereses dunha promotora privada, moito máis cando se trata da execución de sentenzas xudiciais e a ordenación de terreos nunha zona tan sensible como é do Agra do Orzán”.

Máis novas do conflito urbanístico

A veciñanza da Agra denuncian que o acordo urbanístico consolida “unha política especulativa indecente”

A veciñanza da Agra do Orzán prántase ante o plan para erguer 21 novos edificios no futuro Parque da Agra 

PSOE e BNG sacan adiante o Plan de urbanización do Parque da Agra coa oposición do PP e da veciñanza

O novo Parque da Agra terá a sombra das vivendas de Cebrián

 

A carta protesta dun socio cabreado ante a campaña de abonados do Dépor

Con máis de 40 anos de socio (ten o número do carnet por debaixo do millar), un afeccionado do Real Club Deportivo quere compartir esta carta despois enviarlla á Oficina de Atención ao Deportivista, tralo coñecemento da nova campaña de abonados do club.

E iso que neste caso non falamos dun socio de Maratón Inferior…

Carta dun socio cabreado

Son plenamente consciente de que é improbable que esta carta cambie a decisión tomada e que probablemente non recibirei resposta máis alá dun acuse de recibo, ou quizais ningunha. Aínda así, considero necesario expresar o meu descontento porque, como abonado que leva anos apoiando o Deportivo, creo que teño dereito a expresar o meu desacordo cunha medida que considero profundamente inxusta.

Quero expresar a miña profunda indignación e desacordo coa política de prezos de abonos do Deportivo da Coruña para a tempada 2026/27.

Entendo que o ascenso a Primeira División poida supoñer un aumento de prezo, pero o anunciado supera calquera sentido de proporcionalidade. No meu caso concreto, o asento para o que estou abono verá un aumento do 68 %, unha cifra completamente excesiva e que supera con creces a que se aplica noutras zonas do estadio, onde os aumentos están, en moitos casos, entre o 30 % e o 40 %. É difícil entender que xustifica unha diferenza tan marcada entre os abonados.

Ademais, considero especialmente inxusto que o meu asento sexa o que máis se vexa afectado polo aumento de prezo. Está lonxe de ser unha das mellores localizacións do estadio. É unha zona onde adoitan sentarse os seareiros visitantes, con todo o ambiente e a comodidade que iso implica. Ademais, está situado xusto antes da curva dun extremo do estadio, polo que a vista do campo non é óptima, obrigándome a ver gran parte do partido coa cabeza desviada. Precisamente por estas características, é incomprensible que este asento estea a recibir o maior aumento de prezo de todo o estadio.

Para rematar, está a miña situación particular. No meu caso, non é só un abono, senón dous, un deles para unha nena de 11 anos. O impacto económico deste aumento é, polo tanto, moito maior para a miña familia.

Ademais, sorprende que o club compare a súa política de prezos coa doutros equipos como o Celta de Vigo para xustificar os novos prezos, cando esa comparación desfaise cando se analizan as tarifas con desconto. Aínda que o abono máis caro para un menor de 15 anos no Celta de Vigo custa 232 €, esa é precisamente a cantidade que ten que pagar unha nena de 11 anos no meu asento en Riazor. Aínda máis rechamante é que o abono máis caro do Deportivo para menores de 15 anos chega aos 395 €, unha cifra significativamente superior á do Celta.

E este non é un caso illado. Esta diferenza tamén se observa noutros grupos para os que, en teoría, o club pretende facilitar o acceso ao estadio, como os menores de 25 anos ou os maiores de 65. Os descontos que ofrece o Deportivo para estes grupos son, en xeral, considerablemente menos favorables que os que ofrecen os clubs cos que o propio Deportivo decidiu compararse para xustificar a súa política de prezos.

Se o obxectivo é usar outros clubs como referencia, a comparación debe ser exhaustiva, transparente e honesta, non só centrarse en aspectos que apoien a narrativa do club. Porque, cando se analizan as tarifas para mozos, familias e maiores, a realidade demostra que o Deportivo é moito máis caro que eses mesmos clubs en termos do custo que teñen que pagar os seus abonados.

Pero se o aumento de prezos xa é difícil de entender, a nova condición imposta para manter a antigüidade semella aínda máis preocupante. Esixir aos abonados que asistan ou liberen o seu asento para polo menos 15 dos 19 partidos para evitar perder a súa condición de renovación e verse obrigados a pagar como se fosen novos, non é un incentivo para asistir: é unha ameaza velada.

Como abonado, xa estou pagando polo dereito a ter o meu asento para toda a tempada. Asumo ese compromiso económico desde o momento en que renovo o meu abono. Non creo que sexa razoable que, ademais, teña que preocuparme por xestionar a liberación do meu asento cada vez que non poida asistir ao estadio, baixo a presión dunha posible penalización futura.

A realidade para calquera seareiro é que non sempre sabe de antelación se poderá asistir a un partido. Compromisos familiares, obrigas laborais, problemas de saúde, viaxes ou simplemente as condicións meteorolóxicas poden levar a alguén a decidir non ir a Riazor no último minuto. Converter esta incerteza cotiá nun motivo para castigar aos abonados supón unha carga que nunca debería existir.

Aínda máis preocupante é a mensaxe que transmite esta medida. O club parece desconfiar dos seus propios abonados, cando son precisamente eles os que sostiveron ao Deportivo nos momentos máis difíciles da súa historia. A lealdade dun abonado non debería medirse polas cifras de asistencia, senón polo compromiso demostrado ano tras ano.

  • Asdo: Un socio de Pabellón.

Máis información

Indignación no deportivismo ante a nova campaña de abonados e as esixencias aos socios de Maratón Inf.

Activada a prealerta por escaseza moderada de auga na Costa da Coruña ata Arteixo

A Xunta activou a situación de prealerta por escaseza moderada de auga nos sistemas do río Lérez, na provincia de Pontevedra, e do río Anllóns e Costa da Coruña ata o límite con Arteixo.

Os técnicos tiveron en conta tanto os datos meteorolóxicos –os correspondentes ao mes de xuño e as previsións para xullo– como a evolución dos caudais mensuais dos ríos da conca e outros indicadores de seca e escaseza, segundo o protocolo establecido no Plan especial de seca de Galicia-Costa.

Por todo iso e tendo en conta as previsións meteorolóxicas para xullo, que anticipan un inicio marcado polas altas presións e o tempo seco e unha segunda quincena sen cambios significativos, aínda que con posibilidade de treboadas locais, acordouse decretar a prealerta por escaseza moderada nas dúas unidades territoriais sinaladas, mentres que no resto mantense a situación de normalidade.

De feito, segundo os datos expostos durante a reunión, a ocupación actual dos encoros de abastecemento en Galicia-Costa sitúase no 89,4%, un 8,91% inferior á do ano pasado, pero só lixeiramente por baixo da ocupación media do últimos dez anos.

Restricións

Na provincia quedan afectados os concellos de Arteixo, Cabana de Bergantiños, Carballo, Cerceda, Coristanco, Culleredo, A Laracha, Malpica de Bergantiños, Ponteceso, Tordoia e Zas.

Nestes municipios recoméndase á poboación realizar un uso o máis responsable posible da auga, evitando as actividades que xeran un maior consumo, como o enchido de piscinas ou a rega con auga potable, así como aplicar boas prácticas no fogar, como ducharse en lugar de bañarse, utilizar funciónelas eco dos electrodomésticos ou evitar desperdiciar auga pechando a billa cando non se estea utilizando.

A Oficina Técnica dá Seca tamén recomenda aos concellos afectados pola prealerta que minimicen os consumos municipais de auga que non sexan esenciais, como o baldeo de rúas, a rega de parques e xardíns ou as duchas de auga potable nas praias.

A loita contra o convenio estatal de comercio téxtil ARTE chega á xunta xeral de accionista de Inditex

0

Segue en loita o persoal das grandes marcas do comercio téxtil galego contra o convenio estatal da asociación empresarial ARTE, integrada polas principais empresas do sector. Onte chegou aos oídos da xunta xeral de accionistas de Inditex cunha protesta diante das instalacións centrais de Arteixo e coa intervención dunha representante da CIG na sesión, que explicou a problemática laboral e trasladou as reivindicacións das persoas traballadoras do sector.

A mobilización, que se desenvolveu dende as 11:00 horas na entrada da compañía, fai parte da campaña que o persoal do comercio téxtil está a desenvolver para reclamar un acordo marco interprofesional galego de comercio que garanta a prevalencia dos convenios provinciais e impida a aplicación dos recortes recollidos no de ARTE, do que Inditex é a  principal promotora.

A presidenta do comité de empresa de Stradivarius pola CIG, Lucía Domínguez, tomou a palabra na xunta xeral de accionistas e falou en representación da maioría das persoas traballadoras das tendas de Inditex en Galicia para requirir información “moi relevante para o noso colectivo sobre retribucións e condicións laborais”.

Domínguez lembrou que os enormes beneficios rexistrados pola compañía son froito do traballo das milleiros de dependentas “que durante anos tivemos que pelexar por mellorar as nosas retribucións e condicións de traballo, e non foi até 2023 que conseguimos unha mellora substancial que nos aproximou aos salarios e melloras dos que o resto de persoal do Grupo xa dispón hai tempo”.

Despois disto Inditex creou unha patronal de grandes empresas do comercio téxtil (ARTE) co obxectivo de promover un convenio colectivo estatal que está a punto de ser publicado. “As consecuencias deste convenio sobre salarios e outras condicións das dependentas galegas son as que nos traen a esta xunta, porque a súa aplicación supón -entre outras perdas e se nos fixamos só nos salarios- unha rebaixa de 2000 euros anuais para a categoría máis numerosa no sector na provincia da Coruña ou a perda da suba do 6% cada catro anos en Ourense”.

De acordo co texto do novo convenio, as novas contratacións de dependentas en Inditex na provincia da Coruña ingresarán na compañía cobrando 4.500 euros anuais menos que na actualidade e arrastrarán durante toda a súa vida laboral uns ingresos inferiores ás persoas que actualmente xa teñen un contrato indefinido.

Por outra banda, lembrou que a compañía anunciou recentemente unha suba das retribucións das tendas a nivel estatal (dun 4% para 2026), mais nas provincias da Coruña e Pontevedra a suba real será, no mellor dos casos, dun 1,65%. “Pensamos que se trata dunha actualización das retribucións que non se corresponde coa marcha da compañía”.

26-07-07_Protesta_Inditex_ARTE_00

 

Máis novas

As traballadoras do comercio volven manifestarse rotundamente contra o convenio da patronal ARTE

O Campo da Leña énchese de tradición co Serán d’aquí

0

A Asociación Cultural Son d’aquí celebra, co apoio municipal esta fin de semana, unha nova edición do festival Serán d’aquí. Do venres 10 ao domingo 12 de xullo o Campo da
Leña acollerá unha das citas de referencia da cultura tradicional galega na cidade, cun programa que combina música, baile, participación veciñal e convivencia durante tres xornadas.

Festival Seran SOn Daqui 2026

O programa arrancará o venres 10 de xullo cunha xornada de concertos protagonizada por Son d’aquí, Mediarea e Xabier Díaz e as Adufeiras de Salitre, a partir das 20.00 horas. Xa o sábado 11, as escolas e escoliñas da asociación serán as protagonistas dunha mañá dedicada á música e ao baile tradicional. A programación continuará cunha sesión vermú, un obradoiro de baile e unha gran xuntanza musical na que participarán diferentes asociacións convidadas. A xornada rematará cunha foliada libre, un dos momentos máis representativos do Serán, aberto á participación espontánea de todas as persoas asistentes.
O domingo 12 de xullo o Campo da Leña acollerá unha foliada popular a partir do mediodía e unha tarde de xogos tradicionais para nenos e nenas, poñendo o broche final a unha fin de semana dedicada á cultura popular galega.

A Asociación Cultural Son d’aquí naceu hai once anos en Monte Alto coa vontade de crear comunidade arredor da cultura tradicional galega. Desde entón, preto de 1.500 persoas formaron parte dunha entidade que desenvolve unha intensa actividade cultural e formativa, baseada no traballo voluntario das súas socias e socios.
Nesta edición volverá colaborar ASARGA (Asociación de Sarcomas Grupo Asistencial), que contará durante toda a fin de semana cun posto informativo e de sensibilización sobre o carcoma, reforzando así a dimensión social do evento.

 

 

O Concello da Coruña destina 700.000 euros para o plan de mellora de colexios públicos

O Concello da Coruña destinará máis de 700.000 euros ao plan de mellora que se executará nos centros educativos da cidade durante este verán.

Unha medida promovida polo goberno local co obxectivo de reforzar as actuacións de mantemento e conservación que xa levan a cabo nas instalacións de titularidade municipal ao longo do curso.

Así o expuxo a alcaldesa herculina, Inés Rey, que informou da folla de ruta que seguirá o consistorio ata mediados de setembro, aproveitando o descanso da actividade escolar e xa con vistas ao próximo curso 2026-2027.

Ata entón está previsto actuar en 25 instalacións repartidas polo dez distritos da cidade. Colexios, centros de educación especial e escolas infantís municipais nos que se acometerán medio centenar de intervencións formuladas.

Un dos centros públicos nos que se intervirá será o CEIP Concepción Arenal onde a rexedora, Inés Rei, presentou o plan. “Non é unha cuestión menor, vimos advertindo, desde hai tempo, de que a Xunta non pode descargar nos concellos a responsabildiad de atender as necesidades estruturais dos colexios públicos”, expuxo.

A loita antifascista de Luís Seoane invade o Ágora

0

Acolle o Centro Ágora, ata o 18 de xullo, unha nova e singular exposición. A Asoc. Veciñal Agra trae o álbum de Luís Seoane “13 estampas de la traición”, da man da colaboración da Fundación Luís Seoane e unha axuda económica da Deputación da Coruña.

Partícipe do movemento memorialista, a asociación Agra organiza esta mostra para alentar a conciencia e memoria democrática, no 90 aniversario do golpe de estado de 1936, e en pleno auxe das ideas fascistas e de ultradereita.

Para combatilo, que mellor que recoller textos e debuxos daquela época, desta volta co primeiro álbum de debuxos de Luís Seoane; editado en 1937, cando Seoane tiña 27 anos, meses despois de que comezase o seu exilio en Bos Aires, a cidade que o vira nacer. Este álbum formou parte das diversas publicacións que integraron a campaña de propaganda no exterior levadas a cabo polo goberno español.

“Nos trece debuxos que compoñen o álbum, catorce incluíndo a portada, Seoane pon de manifesto a inmoralidade do conflicto e os horrores da represión fascista, sinalando aos seus principais responsables, con Franco á cabeza, e denunciando os sufrimentos e as inxustizas infrinxidas á poboación civil.” (parágrafo recollido na web da Fundacón Luís Seoane)

Conferencia de Pepe Barro o xoves 16 de xullo ás 19 h na aula 9

A exposición compleméntase coa conferencia Xestualidade e dramatismo das “13 estampas da traizón” de Xosé María Pérez Barro, deseñador, ilustrador e escritor galego coñecido como Pepe Barro.

Exposición e conferencia, como todas as actividades do programa “Agra no Ágora” son de acceso libre e gratuíto; o programa está financiado polo Concello da Coruña e deseñado en colaboración coa Asociación veciñal Agra.

“Valentina” xa homenaxea aos “Golfiñ@s” de Riazor

0

Esta mañá tivo lugar a inauguración da estatua na honra aos Golfiños de Riazor, o grupo de bañistas que se bañan cada día na praia. A obra, creada en bronce por Miguel Couto, chámase “Valentina” e foi un encargo do Concello

A rexedora quixo ter mención para as diferentes persoas que integran este colectivo, moitas delas presentes: Marisol, Katy, Mariluz, Arturo, Manolo, Alfredo, Ivonette, María “a andaluza”, María “a asturiana”, Esther, Marga, Mercedes, Ana, José, José Suizo, Toni, Francisco, Josefa, Lourdes, Mila, Ana e Conchi.

A escultura, inspirada nunha das integrantes do grupo e elaborada en bronce, ocupa desde hoxe un lugar privilexiado no paseo marítimo, moi preto do espazo que os Golfiños levan anos convertendo nun punto de encontro diario.

Estatua aos Glofinos de Riazor

Continúa a aposta do Concello por Miguel Couto. No ano 2021 instalouse a escultura Sardiña na rotonda da praza de España, como homenaxe ao San Xoán coruñés, unha das celebracións máis representativas da cidade. Posteriormente, en 2022 presentouse En feminino, situada na praza de Tabacos, unha homenaxe ás cigarreiras da antiga Fábrica de Tabacos.

A alcaldesa agradeceu contribución dos “golfiños” e “golfiñas” a facer da praia de Riazor “un espazo de convivencia, amizade e identidade cidadá” bromeu con algún deles que dixo que “lle tiña moitas gañas”, pero chanceou con elas pedindo que non empezasen a colgar as cousas na escultura, como si fan nos colgadores instalados nas rochas da praia. Prometeu, iso si, a construción dunha caseta para os Golfiños.

A Coruña en pé contra os desafiuzamentos: A cidadanía arroupará a Marta e aos seus fillos este xoves ante a perda da súa vivenda

Na Rúa Vicente Aleixandre da Coruña vive Marta Zurahieva, unha refuxiada ucraína procedente de Kiev que chegou a España cando comezou a guerra. Marta ten catro fillos menores ao seu cargo e este xoves enfrontarase á perda da súa vivenda. A pesar de contar cos ingresos necesarios e coas axudas públicas para asumir un alugueiro de ata 800 euros mensuais, Marta leva meses sen conseguir unha vivenda. Afirma Miguel, un dos voceiros da Plataforma polo Dereito á Vivenda da Coruña, que Marta se atopa nunha situación de vulnerabilidade extrema.

“Marta tivo situacións de malos tratos co pai dos seus fillos cando vivía en Ucraína”. Por mor da guerra, puido fuxir sen o permiso paternal para sacar aos fillos do país e conseguiu chegar a España. Despois de pasar por varias alternativas habitacionais, chegou á vivenda na que reside actualmente. Nun primeiro momento, a vivenda estaba financiada pola Cruz Vermella e a propietaria “aproveitouse desa situación para subir o importe a pagar”, explica Miguel. Unha vez rematou a axuda, Marta intentou buscar traballo durante moitos meses para poder facerse cargo do aluguer, pero non houbo éxito. Ofreceulle á propietaria un pago de 400 euros ao mes, pero esta non o aceptou.

Marta recibiu o Bono Social de Aluguer da Xunta de Galicia, pero ningún propietario quere acollela porque isto implica “que está nunha situación de vulnerabilidade”, afirma Miguel. O Bono Social caducou e Marta segue sen ter alternativas habitacionais: “Ela está en contacto constante cos Servizos Sociais, pero non lle ofrecen ningunha alternativa”. De feito, a Plataforma polo Dereito á Vivenda e o Sindicato de Inquilinas expoñen nun comunicado que os “Servizos Sociais comunicáronlle que, de producirse o desafiuzamento sen unha alternativa habitacional, da que non dispón, retiraríaselles a custodia dos seus catro fillos menores”. Ademais, as plataformas denuncian que a ameazaron con “distribuílos en distintos recursos de protección, separando aos irmáns”. O Sindicato e a Plataforma consideran especialmente grave que unha familia “poida verse privada da convivencia cos seus fillos pola imposibilidade de acceder a unha vivenda nun mercado que expulsa incluso a quen pode pagar un alugueiro”.

O SILENCIO INSTITUCIONAL

As administracións non responden e o tempo acábase. Esta é a dinámica do Concello da Coruña. Miguel insiste: “Nos últimos sete anos do último mandato, houbo máis de 2.500 desafiuzamentos” e, de feito, Marta xa fixo pública a súa circunstancia “o pasado 9 de abril durante un acto organizado polo PSOE da Coruña sobre o problema da vivenda. Ao remate da súa intervención, a alcaldesa da Coruña, Inés Rey, solicitou que recollesen os datos de contacto de Marta, para interesarse polo caso. Porén, afirma que desde aquel día non recibiu ningunha comunicación nin proposta de solución por parte do Concello”. Esta circunstancia evidencia o fracaso das administracións á hora de garantir un dereito básico como é o dereito á vivenda.

Sabemos que no Concello da Coruña hai máis de 40 vivendas baleiras que son propiedade do Concello, ademais de 140 que son propiedade da Sareb”, indica Miguel, insistindo ademais no custe público de distribuír aos rapaces en distintos centros sociais, que ascendería a 13.000 euros ao mes por rapaz: “Con eses cartos, ben se podería ter unha vivenda para que permanecesen coa súa nai”.

Se finalmente se produce o desafiuzamento, pouco queda por facer: “Non hai solución aparente. Algunha persoa particular xa se prestou a darlle aloxamento temporal, pero é unha solución moi incómoda”. Nesta tesitura, semella que a mobilización social é unha das poucas opcións que quedan para afrontar esta situación. Fontes indican que o Concello da Coruña presentará unha solución habitacional para o xoves, pero de momento, nin a Plataforma nin Marta recibiron comunicación algunha ao respecto.

O LABOR DA PLATAFORMA POLO DEREITO Á VIVENDA

A Plataforma responde a unha emerxencia social arredor do problema da vivenda. Aglomera persoas individuais, asociacións e partidos para responder ao problema do aluguer. A Plataforma traballa en colaboración co Sindicato de Inquilinas e outras asociacións como o Sindicato pola Vivenda en Santiago ou o Sindicato de Inquilinas de Vigo para poder sumar forzas.

Por todo iso, a Plataforma Polo Dereito á Vivenda da Coruña e o Sindicato de Inquilinas da Coruña chaman á veciñanza da Coruña a acudir o próximo xoves 9 de xullo ás 9.00 horas á rúa Vicente Alexandre, 4, co obxectivo de impedir o desafiuzamento. Insisten tamén en reclamar unha solución habitacional inmediata, que permita que Marta e os seus catro fillos continúen vivindo xuntos e en condicións dignas.