- Xornada 13 – Cartaxena 1 – 5 Deportivo
- Primeiro partido de Oscar Gilsanz como adestrador do primeiro equipo do Depor.
- Décimo terceiro partido no que vai de tempada (3V 4E 6D).
— — —
Amortizada a etapa Idiakez na Coruña, tocaba retomar á competición coa mellor das esperanzas para ver coma respondían os xogadores. A verdade é que o resultado do sábado pasado sorprendeunos aos afeccionados porque poucos porían a man nas ascuas porque fóra un encontro tan doce para todos. Vai a ser verdade o meme ese que circula polas redes que asemella ao Depor de amarelo coa mellor versión da temible canarinha de Rivaldo e Ronaldo. Vitoria calcada a de Albacete hai pouco máis dun mes, co Depor xogando á contra e non perdoando as ocasión xeradas.
Estivemos dous días da semana pasada dándolle voltas á destitución do bo de Imanol, para logo soltar as rendas da especulación para que os representantes puideran colocar aos seus representados nun histórico. Parece doado buscar adestrador en paro, non hai tantos, o que no é tan doado e atopar o que se poida adaptar ao teu proxecto. É aquí, onde máis dúbidas me xera a destitución en quente de Imanol: se non había un recambio de garantías, por que o destitúes? Non podo crer que non haxa unha carpeta nun caixón na praza de Pontevedra cos nomes dos posibles adestradores en caso de cargarte a Imanol. Síntoo, pero non o creo.
Voltando aos candidatos, é lóxico pensar nos ex xogadores da etapa doada da nosa historia (Valerón, Manuel Pablo, Djukic, Ramis, Paco Jémez, Sergio González…) ou naqueles que fixeron bos papeis noutros escenario similares (Pacheta, Luis García…), pero o que non acabo de entender e o fenómeno Cannavaro despois do éxito de Seedorf. É o que ten ser un histórico en apuros, que sempre hai oco para unha broma máis.
E dándolle o mérito preciso a Gilsanz, un de nós dende pequeno, pouco troco viuse no céspede de Cartaxena o sábado pasado. Xogaron os que viñan xogando, pero meteron o que non viñan metendo. Así resumido sona a pouco mérito do novo adestrador, máis creo que seu mérito foi illar aos xogadores durante a semana do ruído pola destitución e polo novo adestrador. Quen sabe se a solución estaba na casa e temos que deixar de buscar o que non nos vale. Gilsanz fixo bo o refrán de “adestrador novo, vitoria segura”, a ver se tamén pode facer bo o de “sae máis caro a salsa có peixe”.
- Miguel Barreiro Bugallo. Coruñés e deportivista no exilio mesetario. Sufrindo ó depor dende 1988. O que sei de fútbol, o Depor empéñase en negarmo. Firme defensor do fútbol de botas negras.
