A Audiencia Provincial da Coruña condenou ao loteiro coruñés Manuel Reija a 3 anos e medio de cárcere por quedar cunha primitiva premiada con 4,7 millóns de euros e ocultar ao seu verdadeiro dono que o boleto tiña premio. O tribunal considérao autor dun delito de estafa agravada, coa concorrencia da atenuante de dilacións indebidas, e inhabilítao para o exercicio de calquera profesión relacionada coa actividade de Lotarías e Apostas do Estado durante o tempo da condena.
Con todo, a sala absolve ao delegado provincial de Lotarías e irmán do condenado do delito de encubrimento e branqueo de capitais do que viña sendo acusado. En concepto de responsabilidade civil, o home deberá abonar, conxunta e solidariamente coa Sociedade Estatal Lotarías e Apostas do Estado (Selae), o diñeiro do premio. A Audiencia especifica que, outorgada a titularidade do boleto, non pode entregarllo para o seu cobro á viúva e filla do dono, pois debe de ir á masa hereditaria do seu propietario, polo que se procederá “en virtude das súas disposicións testamentarias”.
A sentenza, feita pública este xoves, subliña que o loteiro “actuou con ánimo de lucro, creando unha falsa certeza na vítima sobre a inexistencia do premio, o que lle permitiu quedar co boleto e o seu correspondente premio”. Así, destaca que a proba practicada “establece a existencia dese engano inicial ou posterior, que é requisito para a existencia do delito de estafa”. Os maxistrados entenden acreditado que, ao recibir o boleto, o acusado díxolle ao cliente que non estaba premiado, “producindo unha falsa certeza no mesmo, e baixo a confianza dun traballador de lotarías que llo indica tras comprobación na maquina”.
Na resolución, afirman que o dono da administración, tras a comprobación de varios boletos, “decatouse da existencia de premios e dun, en concreto, de elevada contía, procedendo á operativa de non indicarlle ao xogador que tiñan premio”. A sala explica que o condena por un delito de estafa, en lugar de por o de apropiación indebida, porque “contempla de modo máis adecuado a conduta que se examina, pois inclúe o engano”.
ABSOLUCIÓN
En canto ao outro acusado –delegado provincial de lotarías e irmán do condenado-, a sala determina que non existe proba suficiente para condenalo por encubrimento ou branqueo de capitais, polo que o absolve.
“A argumentación ideada polas acusacións baséase nunha ideación de maquinación entre os dous irmáns para cobrar o boleto partindo da hipótese de que existía unha confabulación previa entre ambos, hipótese que esta sala non comparte”, subliña a Audiencia no fallo, no que engade que as probas indiciarias “susténtanse documentalmente en que desde o primeiro momento, esa mesma noite, pon en coñecemento de terceiros, compañeiros delegados, a existencia da problemática e, ao día seguinte, comunícao á Selae e, á semana seguinte, entrega o boleto na Selae, co cal perde todo control sobre o mesmo”. A pesar de todo, a sentenza non é firme, xa que cabe recurso ante o Tribunal Supremo.
O LOTEIRO DEFENDEU A SÚA INOCENCIA
“A miña conciencia está tranquila”, aseverou o loteiro na última sesión do xuízo, no que sostivo que o boleto o atopou na súa administración e que logo o entregou a Lotarías, seguindo, ademais, as recomendacións que lle deu o seu irmán. Con posterioridade, reclamouno ao non aparecer o dono. En 2018 iniciouse unha investigación policial que localizou ao considerado lexítimo propietario, xa falecido. A súa familia exerceu a acusación particular neste xuízo, do mesmo xeito que a doutro home xa falecido e que considera que este é o verdadeiro propietario, algo que a investigación policial descartou no seu momento.
O xuízo, tras varias semanas de celebración, concluíu coa petición de absolución por parte das defensas e de condena a seis anos de prisión por parte de Fiscalía e acusacións particulares. En concreto, pediron para Manuel Reija condena por delito de estafa ou, alternativamente, apropiación indebida e para o seu irmán Miguel por branqueo de capitais. A defensa do primeiro expuxo, subsidiariamente, atenuante de dilacións indebidas.
