Fochancas que parecen piscinas, arquetas desfeitas, lixo acumulado por todas partes, un parque infantil absolutamente esfolado… Así é o barrio do Campanario, erguido nos anos 60 enriba do Portiño, como un proceso temporal para o realoxo dunhas 60 tantas familias, que pouco a pouco se foi esquecendo. Quedan agora unhas 60 infravivendas esfoladas, con nenos por todas partes, e un estado das infraestruturas públicas deplorable.
É a cidade que non se ve, que non se mira, que non se coida. O lugar conta mesmo cun Centro Social, promovido na lexislatura pasada, e inaugurado nesta lexislatura por un traballador municipal (non foi nin un político), que non ten calefacción dende fai 6 meses, e onde se realizan actividades de integración e apoio escolar con nenas e nenos que deben portar abrigos no seu interior.
Así vive a veciñanza, allea á cidade, cunha sensación xeralizada de completo esquecemente, e así o comprobou José Manuel Sande, o candidato de Por Coruña, a coalición de unidade conformada por Podemos, EU e Alianza Verde, nunha visita a semana pasada. Sande denuncia “a total ausencia do Concello no barrio” sinalando que “non pode haber barrios de primeira e barrios de terceira” na cidade.
