– (Apropósito) –
Ta ta ta ta ta ta yayayaya
Echemos abajo la estacion del tren
Echemos abajo la estacion del tren
Echemos abajo la estacion del tren
Echemos abajo la estacion del tren
Demoler, demoler, demoler, demoler […]
(Demoler, Los Saicos)
A Coruña, cabeza, garda, chave, forza e antemural do Reino de Galicia. Xoves, 20 de agosto de 2026. Pazo de merengue, no despacho da presidenta-alcaldesa do Concello, UXÍO NOVO REY (asesor principal en temas culturais e único lector do Concello) repasa coa ilustrísima señora os temas que haberán de afrontar en outono.
- NOVO REY.- Conseguín que haxa festivais até o 20 de novembro… para celebrar a declaración dos dereitos do neno, non pense mal, ese día van vir The Rapants e Xoel.
- ALCALDESA.- Moi ben, moi ben… Organizarán os de sempre, non?
- NOVO REY.- Non hai fallo, señora: son os que xestionan mellor as comisións. E xa comezamos co «eterno retorno do mesmo»: ciclo principal de teatro, a Sinfónica, comezar co do antroido…
- ALCADESA.- E como levas o do poboado de Nadal?
- NOVO REY.- Iso era meu? Non o levaban os de festas?
- LAGE TUÑAS, concelleiro plenipotenciario, abre de golpe a pequena porta que separa o seu despacho do da ilustrísma señora. O ataque de ira non lle deixou tempo para sacarse os auriculares cos que estaba a escoitar a conversa de Novo Rey coa alcaldesa.
- LAGE TUÑAS (Dirixíndose a NOVO REY, que agacha a cabeza).- Pero ti es parvo, ou que? Falámolo ben claro: se o Nadal non é cultura xa me dirás ti que é… Somos cristiáns, carallo!
- NOVO REY.- Disimule, señor, foi un malentendido e ademáis como lin na prensa que xa estaba todo contratado…
- LAGE TUÑAS.- Contratado e ben contratado!
- ALCALDESA.- … pero fican os últimos detalles: facer o que dixemos nos medios porque, a verdade, calentouseme a boca cando preguntáronme os da «canallesca».
- LAGE TUÑAS.- Hai que sacar xa o concurso público que ten que gañar… esta empresa! (Pasa un sobre pechado a Novo Rey) Teñen un proxecto que pode deixarnos nun segundo posto tras Abel. Agora mesmo non podemos optar a máis!
- NOVO REY.- Póñome con isto, xa! Mais fica outra cousa da orde do día…
- ALCALDESA (Revisando un folio).- Non vexo máis temas!
- NOVO REY.- Dende a manifestación de xuño, a xente non deixa de me preguntar polos murais de Lugrís en Olmos. Temos que facer algo! A prensa insiste moito tamén e aproveitan a mínima para sacar o tema. Xa vistes o tema das ratas!!
Un aceno de preocupación case que tapa o xesto de cabreo da face da ilustrísima señora.
- LAGE TUÑAS.- Tranquila, señora, iso xa está arranxado
O concelleiro plenipotenciario volve ao seu despacho e volve cun dosier na man que pon diante da alcaldesa. Na capa destaca en letras negras baixo o logo do PsdG: «ENDLÖSUNG DER LUGRISFRAGE». A alcaldesa abre a carpeta e comeza a ler, vocalizando cada sílaba. Cando remata, aplaude.
- ALCALDESA.- E non será moi arriscado?
- LAGE TUÑAS.- Para nada, en canto comecemos a demolición, anunciamos outra subida dos abonos do Dépor, xa o falei con Escotet, e unha nova camiseta de Zara cos versos eses de Olmos…
- ALCALDESA.- Versos? Lugrís tamén escribía?
- NOVO REY (axustándose as gafas de pasta).- En realidade os versos non son seus senón de Alberto García Ferreiro: «Si me deran á escoller, / eu non sei que escollería: / si entrar ná Coruña de noite, / ou entrar nó ceo de día».
- LAGE TUÑAS.- Unha camiseta feita en Marrocos que fomenta a cultura galego-coruñesa! Quen precisa uns monigotes nunha pared!
- Rodrigo Osorio Guerrero, do colectivo lugrisán In Nave Civitas.
Novas sobre os murais de Lugrís
Os colectivos culturais da Coruña berran e crean polo acceso á beleza lugrisá
