O director xeral de Asistencia Sanitaria do Sergas, Jorge Aboal, negou este xoves en sede parlamentaria que a Administración sanitaria galega cedese maquinaria de alta tecnoloxía doada pola Fundación Amancio Ortega a unha entidade privada, aínda que admitiu que estes equipos tratan, cunha compensación mediante, a uns 400 pacientes con seguro privado.
Foi en resposta a unha pregunta formulada polo deputado socialista Julio Torrado en relación ao uso dos equipos doados pola Fundación Amancio Ortega no Centro Oncolóxico da Coruña, de carácter privado. Na súa resposta, Aboal dixo que son “rotundamente falsas” as acusacións de cesión desta maquinaria a un centro privado, alegando que o convenio de uso que asinou a Xunta non se fixo co Centro Oncolóxico, se non co Consorcio Oncolóxico de Galicia, unha “entidade de dereito pública integrada pola Xunta”, como parte maioritaria, ademais de por outras entidades, na que a iniciativa privada –o Centro Oncolóxico– “ten menos dun 30 por cento” de representación.
Ademais, engadiu, a Xunta “puxo a disposición e non cedeu” esta maquinaria, dado que “o propio convenio recolle que os equipos seguen sendo do Sergas”, dixo Aboal, que asegurou que os equipos serán trasladados ao Hospital da Coruña cando o Plan Director do centro dote os espazos necesarios para esta tecnoloxía.
Mentres tanto, “está claro que as máquinas non están no hospital público“, dixo Jorge Aboal, se non neste centro privado desde o que se “está dando asistencia adecuada e debida aos cidadáns do Sergas na área norte de Galicia”.
Máis en concreto, o director xeral dixo que uns 5.000 pacientes benefícianse desta tecnoloxía na área norte, dos que “máis do 90% son pertencentes ao Sergas“, mentres que “hai uns 400 pacientes que non están adscritos” ao sistema público, para os que “a fundación abona a través do concerto unha cantidade” por dispor e usar estas máquinas.
É máis, a veciñanza non se conforma con este espazo e segue manifestándose cada xocves diante do Concello para reclamar un parque moito mais grande, pedindo que se integre tamén o tradicionalmente coñecido como “Campo da Burra”.
Así o pide o noso Xurxo Souto, neste vídeo gravado por Richi Casás:
Anunciabamos onte en primicia o peche do Outlet e o Hipercor de Marineda City. A nova espallouse pola rede e o resto de medios herculinos, e hoxe Merlin Properties fai pública a compra do espazo. Con esta compra, “a maior empresa inmobiliaria española” adquire o 100% do centro comercial ubicado no complexo inmobiliario do que é copropietaria xunto con Ikea e o Business Center.
MERLIN Properties prevé realizar nos próximos meses unha reforma integral do local comercial e do seu aparcamento, co que converterá os grandes almacéns nunha nova ampliación do centro comercial con novas marcas nacionais e internacionais. Aínda que “o proxecto aínda está por desenvolver, o obxectivo é ampliar e repensar totalmente o espazo, creando un complexo comercial perfectamente integrado e unido”, explican.
O Marineda
As cifras seguen dando conta do impacto do Centro Comercial. naugurado en 2011, Marineda City é o maior centro comercial de Galicia por GLA (superficie bruta arrendable) e está entre os primeiros de España. Conta na actualidade con 200 tendas, con marcas como Ikea, Decathlon, Media Markt, Leroy Merlin, Primark, todos os buques insignia do grupo Inditex, H&M, Mango ou as marcas do grupo Tendam, entre outras.
Dous proxectos de Repsol para impulsar o hidróxeno renovable en España, un na Coruña, adxudicáronse 25 millóns de euros en axudas, dentro da concesión definitiva realizada polo Instituto para a Diversificación e o Aforro da Enerxía (IDAE), organismo dependente do Ministerio de Transición Ecolóxica e Reto Demográfico, na convocatoria de Cadeas de Valor, dentro do Proxecto Estratéxico para a Recuperación e a Recuperación Económica de Enerxías Renovables, Hidróxeno Renovable e Almacenamento (PERTE ERHA).
Un deles é o electrolizador de 30 MW de capacidade que instalará nos terreos da antiga central térmica de Meirama, nunha zona de Transición Xusta, no municipio de Cerceda e onde ten por socios a Naturgy e Reganosa. Este proxecto recibirá unhas axudas de 15 millóns de euros.
O hidróxeno renovable xerado tamén se destinará a uso industrial para substituír o hidróxeno convencional que actualmente utiliza o complexo de Repsol na Coruña. Tamén se utilizará noutras industrias, na inxección na rede gasista para ser mesturado con gas natural e en mobilidade. Todos estes usos permitirán reducir a pegada de carbono da zona e demostrar a viabilidade da produción masiva de hidróxeno renovable e da súa distribución ao consumidor final.
A Garda Civil informou que, no marco da ‘Operación Jurbanko’, a área de investigación do posto principal de Culleredo, en colaboración cos Mossos d’Escuadra de L’Hospitalet de Llobregat (Barcelona), investigaron a dous veciños desta localidade como autores dun delito de extorsión e pertenza a organización criminal.
A investigación iniciouse o 9 de outubro de 2022 cando un veciño de Culleredo denunciou que estaba a ser extorsionado por unha persoa que lle pedía unha cantidade de diñeiro, coa ameaza de que, se non atendía a esta demanda, enviáballe uns sicarios.
Segundo relata a Garda Civil, a extorsión produciuse mediante unha serie de chamadas telefónicas e mensaxes vía instantánea ameazantes que recibe o denunciante, onde se lle esixen diferentes cantidades de diñeiro por non acudir a unha suposta cita cunha prostituta. A vítima realizou varias transferencias aos extorsionadores, chegando a desembolsar unha cantidade superior aos 8.000 euros.
GRUPO ORGANIZADO
Como resultado da investigación, os efectivos de área de Investigación lograron a identificación plena do oito integrantes do grupo organizado, que estaba radicado en Barcelona, así como a distribución de tarefas de cada integrante no que respecta á extorsión, recepción de ingresos e envío dos mesmos aos destinatarios finais.
Unha vez coñecida a identidade dos compoñentes do grupo, a Garda Civil pediu a colaboración dos Mossos d’Escuadra para a investigación dos mesmos, co foco en dous dos compoñentes, continuando coas pescudas para a localización e investigación dos outros seis integrantes do grupo criminal. As dilixencias instruídas foron postas a disposición xudicial do Xulgado de Instrución nº 2 da Coruña.
O Servizo de Protección da Natureza (SEPRONA) de Arteixo, xunto co Servizo de Gardacostas da Xunta de Galicia, realizou un decomiso de 62,16 kg de ourizo no porto da Coruña.
Os axentes, mentres estaban realizando un control PACIAP (Plan de Control Anual
Integral de Actividades Pesqueras) dentro do seu acceso principal Porto da Coruña, descubriron un vehículo isotérmico que levaba varios capachos de marisco sen documentación de identificación, trazabilidade e/ou transporte.
Por estes feitos, a Garda Civil emitiu informes-denuncias ante a Lei 11/2008 de pesca de Galicia, para a súa presentación na Xefatura Territorial do Mar da Xunta de Galicia. Ademais, devolveron os ourizos ao mar.
O cemiterio de Santo Amaro conserva para as coruñesas e coruñeses todo o encanto e o esplendor dun recinto catalogado como BIC (Ben de Interese Cultural) que conmove e atrae a propios e extraños. Non resulta difícil atopar constantes referencias históricas que alternan con oportunos e valiosos comentarios destinados a ilustrar aínda máis a trascendencia do camposanto coruñés por excelencia. Agora, cando cumpre 211 anos, a escasez de nichos e o cada vez menor número de interesados en desprenderse deles, obriga a moitos coruñeses a facer ímprobos esforzos para atopar a alguén decidido a cerrar unha operación de compra-venda. Moitos poden agardar varios anos á espera dunha oportunidade. Así que un rápido repaso polas redes de anuncios e portais inmobiliarios reflicte o difícil que é estabelecer a liña divisoria entre a ampla gama de posibilidades: “Nicho amplio y bien situado”, “Nicho en la tercera hilera que dispone de título original”, “Nicho en el segundo departamento con capacidad para dos cajas”, aínda que tamén entran outras variantes como se está baleiro ou non, ou as facilidades para acceder ao mesmo no sentido de si hai que empregar escada ou non. Os prezos poden oscilar entre os 5.000 e os 18.000 euros, según a capacidade económica do comprador e as necesidades urxentes do vendedor. Claro que según algunhas testemuñas, a economía de moitos non da para tanto. A morte sempre como un prezo indesmentíbel. É difícil descifrar sobre que precisos fundamentos se plasma ese desmedido interés para que as cinzas ou os restos de alguén reposen no cemiterio de Santo Amaro, sexa un nicho, unha tumba, un cinzeiro ou un panteón. Para algúns é algo de enorme valor, algo así como un símbolo de patriotismo coruñés. Quizá teña algo que ver co que decía Lars Gyllensten, na súa novela, In Memoriam, “Las mil vidas nunca serán vividas. Vivimos muchas vidas y morimos mucha muertes”.
Tumba de Manuel Murguía no cemiterio de San Amaro / Galipedia
O caso é que o problema empezou a principios dos 80, cando o Concello decidiu clausurar o camposanto de Santo Amaro, circunstancia que obrigou a quenes non tiveran o nicho en propiedade a atopar a alguén disposto a venderlle o seu. Sirva como exemplo clarificador o feito de que un nicho adquirido en propiedade ao Concello en 1972 por 5.500 pesetas, según consta no título de propiedade da época, foi vendido por 40.000 pesetas entre particulares en 1983. Comenzou entón un longo calvario, agravado aínda máis porque o Concello non inscribía a propiedade a nome do novo titular, polo que en caso de necesidade o Concello non aseguraba a súa apertura. Ese si era o problema para os novos adquirentes. Así que para solventar a papeleta recurríase á formalización dunha escritura de compra-venda outorgada polo vendedor a favor do comprador, trámite que se completaba cun poder notarial no que o vendedor facultaba ao comprador a administrar con amplas garantías a propiedade, así como a ordenar e consentir enterramentos e inhumacións. Para asegurar aínda máis as garantías municipais dunha futura apertura, os vendedores facilitaban aos compradores varias fotocopias dos seus DNI. As protestas tomaron folgos ata que a entón tenente-alcalde de sanidade e Consumo, Pilar Valiño, ordenou en 1993 a inscripción definitiva a nome dos novos propietarios, previo pago das tasas correspondentes e a presentación das escrituras acreditativas de compra-venda.
Como a escasez de nichos inflúe poderosamente nos prezos elevados e como os hipotéticos vendedores non abundan, o Concello viuse na necesidade de ampliar no seu día o número de nichos en 304, fronte ao mar dos Pelamios. Unha intervención que Sanidade e a Dirección Xeral de Patrimonio consideraron ilegal e que motivou a orde de derrubo desas construccións. Unha proposta costosa e fracasada Un percorrido polo camposanto produce a sensación de que hai un bo número de nichos en estado de abandono e, previsibelmente, sen propietarios actuais. De aí, a necesidade que prantexan algúns de actualizar o censo desas propiedades por parte do Concello. Mentres tanto, os que aínda conserven esa tentación irresistíbel de seguir a procura dunha propiedade no cemiterio de Santo Amaro non deben esquecer que o cambeo de titularidade responde, únicamente, ao concepto dunha transmisión intervivos a título gratuito, polo que o que se vende é, simplemente, a concesión. En definitiva, o case misterio en que se torna todo este entramado complexo de facerse cunha propiedade nun camposanto no que a imaxinación, a literatura e a lenda sitúan nun espazo máxico, é algo que cecais moitos dos mortais sexan incapaces de explicar.
Fontes consultadas do persoal laboral do Corte Inglés confirman que o peche do centro comercial de El Corte Inglés de Marineda City será o vindeiro 31 de xullo deste 2023. Os sindicatos comunicábanlle ao longo da xornada de hoxe aos traballadores o cese do actividade comercial tanto do Outlet como do Hipercor para esa data.
A nova coñécese despois duns meses nos que se barallou a posibilidade de que o centro fose mercado por Merlin Propierties, a empresa dona do Marineda City, e un ano despois do cambio de formato da empresa, pasando dun centro Corte Inglés a un Outlet.
A alcaldesa da Coruña, Inés Rei, defendeu a supervisión dos contratos do servizo de limpeza, ante as críticas dos grupos da oposición e despois da detención de catro membros do Sindicato de Traballadores de Limpeza (STL), en liberdade pero investigados, entre outros delitos, por branqueo de capitais.
A preguntas dos xornalistas, tras a Xunta de Goberno, asegurou que a Concellaría de Medio Ambiente “supervisa que se cumpra o contrato”. “Que saian os camións, e cando non se fai, facemos un requirimento e pídense aclaracións como calquera outro concesionario municipal, iso é o que fixemos”, engadiu.
Por outra banda, defendeu que se deron explicacións aos grupos da oposición e insistiu no seguimento tanto da renovación e mantemento da maquinaria, como das instalacións ou o material necesario. “Non houbo outras cuestións que chegasen á Concellaría máis aló do tema do material”, apostilou sobre as queixas recibidas.
