A Universidade da Coruña (UDC) anunciou este venres no Diario Oficial de Galicia (DOG) a convocatoria dunha poxa pública para a venda do emblemático edificio da antiga Escola Universitaria Politécnica de Ferrol, situada en Serantes, cun prezo de saída de 7.492.822,55 euros.
A poxa terá lugar o 10 de xuño no Reitorado da UDC na Coruña, e os interesados poderán presentar ofertas ata o 23 de maio.
O inmoble, situado na avenida 19 de Febreiro, ocupa unha parcela de 10.733 metros cadrados e conta cunha superficie construída de 6.898, repartidos en soto e tres plantas.
Para participar, os ofertantes deberán depositar unha garantía do 20% (1.498.564,51 euros) e as empresas ou particulares interesados poderán solicitar visitas ao inmoble ata o 15 de maio.
A antiga Politécnica de Ferrol foi un centro formativo clave na cidade antes do seu peche. A súa venda enmárcase na reorganización de infraestruturas da UDC, sendo unhas instalacións que levan anos pechadas e sen ningún tipo de actividade. Chegouse a rumorear que podería acoller unha residencia de universitarios e mesmo de persoas maiores.
A quinta edición do Encontro Mundial de Humorismo (EMHU) comeza este xoves, día 24, na Coruña con once xornadas e o cartel “máis internacional ata o momento”, segundo informa a organización.
Loito Mellera, Luís Piedrahita, Henar Álvarez, Javier Veiga, Marta Hazas, Hovik, Ricardo Moya, Galder Varas, Faemino e Canso, Carlos Ballarta, A Ruína, Franco Escamilla, Carlos Branco, Goyo Jiménez, Marta González de Veiga, Touriñán, Álex Clavero, Ana Morgade e JJ Vaqueiro forman parte deste evento que arrinca “co 96% das súas butacas vendidas”.
No entanto, o público poderá gozar das actividades paralelas gratuítas que se ofrecerán na sede Afundación os días 26, 28, 29 e 30 de abril.
Doutra banda, Eva Hache, Franco Escamilla e Marta González de Veiga recollerán os Premios EMHU 2025 pola súa contribución á difusión do humorismo. Será o domingo, día 4, no Teatro Colón, no marco da gala de despedida Fantastic Colofon.
Ademais, este festival de artes contará cunha mesa redonda — o venres 2, tamén no Teatro Colón — na que os divulgadores científicos en fala hispana Javier Santaolalla, José Luís Crespo (Quantum Fracture) e Rocío Vidal (A gata de Schrödinger) analizarán o fenómeno da risa.
Fotos: Leo López
A programación de espectáculos do EMHU completarase cunha serie de actividades paralelas dirixidas a públicos de todas as idades. Entre elas inclúese a exposición ao aire libre ‘Guonderful Forges. Os anos da esperanza’, iniciativa que percorre a obra de Antonio Fraguas, ‘Forges’, durante a época da Transición. A mostra pódese visitar no Cantón Grande coruñés ata o 4 de maio.
A Fundación Marta Ortega (Fundación MOP) traerá este verán unha nova exposición fotográfica á Coruña, unha mostra que aborda o traballo do fotógrafo David Bailey. Nun comunicado, destacan que Bailey é un dos fotógrafos de moda e retrato máis destacados do mundo. “Ningún outro fixo máis que el para definir a revolución creativa e cultural que deu impulso á vibrante escena londiniense dos anos 60. Non só capturou ás estrelas da época co seu cámara, senón que el mesmo foi unha delas”, remarcan.
A nova exposición inaugúrase o 28 de xuño de 2025 no seu espazo do Peirao de Batería da Coruña e contará con máis de 140 fotografías — algunhas delas inéditas — e permanecerá aberta ao público ata o 14 de setembro. ‘David Bailey’s Changing Fashion’ é a quinta mostra da serie de exposicións que se iniciou en 2021 coa retrospectiva do fotógrafo Peter Lindbergh.
“David Bailey é sen dúbida dono dunha linguaxe visual absolutamente propio. Desde os seus inicios foi coherente coa súa propia visión, rompendo as regras da moda e a fotografía e creando outras novas. Ninguén se moveu con maior soltura polos mundos da música, a moda e o estilo dos anos 60″, apuntou a propia Marta Ortega.
A mostra arrinca cunha secuencia de fotos de Jean Shrimpton (cuxo traballo como modelo para Bailey a catapultou á fama) e presta especial atención a David Bailey’s box of pin-ups. Este portfolio de 1965 inclúe a 36 membros da escena londiniense, desde Mick Jagger a Rudolf Nuréyev, Shrimpton, Michael Caine, Cecil Beaton e, non sen controversia na época, aos coñecidos gánsteres Ronnie e Reggie Kray, todos eles membros do círculo de Bailey.
Tamén se ofrecerá aos visitantes unha curtametraxe especificamente realizada para a ocasión que reinterpreta a box of pin-ups do artista e unha publicación gratuíta inspirada en Ritz, a revista de celebridades, moda e murmuracións que Bailey fundou con David Litchfield en 1976.
PROGRAMA FUTURE STORIES
Antes da inauguración da gran exposición de David Bailey, entre o 20 de maio e o 17 de xuño, o Centro MOP (concretamente, o Silo) acollerá a exposición colectiva Future Stories coas obras de catro novos fotógrafos galegos: Alba Chan, Sofía Dagá, Lucía Novais e Adrián Ramos.
Durante tres meses, estes recentemente titulados en Fotografía polas escolas de Arte e Superior de Deseño de Santiago de Compostela, A Coruña e Ourense gozaron en Milán dun intenso programa académico con foco na fotografía de moda financiado pola Fundación MOP e deseñado pola prestixiosa Fondazione Sozzani, e desenvolveron os proxectos artísticos que se exporán agora.
Ademais, durante toda a tempada de verán, celebrarase a segunda edición de The MOP Talks, un ciclo de encontros abertos ao público con personalidades relevantes da cultura e a creación contemporáneas, e outras actividades das que se ofrecerá máis información proximamente.
Vai para 2 anos dende que a Xunta declarou a Casa Cornide como Ben de Interese Cultural (BIC). Pero as portas do edificio seguen sen abrirse ao público a pesar da protección da Lei de Patrimonio Cultural.
A familia Franco ten a obriga de permitir o acceso ao interior do inmóbel un mínimo de 4 días ao mes e de forma gratuíta, pero a realidade é que estas visitas non se poden realizar.
Así o volve denunciar o BNG, que denuncia a “a complicidade e a pasividade da Xunta” e que vai levar a situación ao Parlamento galego. “Por que o PP leva dous anos permitindo que se incumpra a Lei de Patrimonio Cultural de Galiza? Por que o PP tolera ese incumprimento á familia Franco?”, sinala Mercedes Queixas que formulará o seu grupo no Parlamento.
“Está claro que o PP ponse do lado da familia Franco en vez de defender o dereito cidadán a gozar do patrimonio galego”, denuncia Queixas.
“A pasividade e complicidade do PP son especialmente patentes se temos en conta, enfatiza a deputada nacionalista, que o Goberno galego mesmo ten ignorado as peticións cursadas pola Valedora do Pobo, institución que se interesou pola hipotética existencia de informes que xustificasen esta ilegalidade consentida”, denuncia Queixas que lembra a ridícula sanción de 3.000€ proposta pola Xunta.
Lonxe de solventarse, a situación do Centro de Orientación Familiar de Orillamar (COF) segue precarizándose. Así o denuncian hoxe as concelleiras do BNG no Concello da Coruña Avia Veira e Mercedes Queixas, que consideran que existe un “acordo tácito” entre o Concello da Coruña e a Xunta para “desmantelar” o pioneiro centro no coidado da saúde sexual e reprodutiva das mulleres na área sanitaria.
En declaracións aos medios de comunicación, ante o COF, tanto Veira como Queixas, tamén deputada nacionalista no Parlamento galego, basearon a súa denuncia no feito de que a Xunta, dixeron, “non cubra a praza de ginecología neste centro, vacante desde a xubilación do seu anterior titular”.
Ao goberno local, reprocháronlle que “non cubra as prazas de psicoloxía e persoal administrativo”. “E agora acaba de deixar sen cubrir o posto de traballadora social”, aseverou Avia Veira, que reclamou a reposición das prazas vacantes en relación a un centro xestionado conxuntamente por ambas as administracións.
Pola súa banda, Mercedes Queixas avanzou que volverá levar este asunto ao Parlamento galego ao considerar, ademais, que o COF é “un exemplo do abandono ao que o PP está a condenar á sanidade pública no noso país”.
A Consellería de Economía e Industria publica no Diario Oficial de Galicia (DOG) o anuncio da Secretaria Xeral de Industria polo que se someten a información pública a solicitude de autorización ambiental integrada, o estudo de impacto ambiental e o proxecto dunha planta de fabricación de hidróxeno verde en Arteixo.
Trátase dunha iniciativa promovida prol Accionaplug S.L. e que foi declarada como proxecto industrial estratéxico en setembro de 2024. En marzo deste ano, o promotor presentou a documentación esixida pola normativa aplicable.
Agora, a Consellería explica que, “unha vez completa a documentación” e de acordo coa lexislación vixente, continúase coa tramitación e sométese a información pública o mesmo.
O citado proxecto supón a construción dunha planta de produción de hidróxeno verde renovable, cun electrolizador de 20MW de capacidade.
Non hai asunto que implique ás administracións local e autonómica que non sirva para leas partidistas. O proceso para catalogar a cidade da Coruña como Zona de mercado tensionado de aluguer está sendo outro lamentable exemplo, mentres a sociedade sae á rúa para demandar medidas concretas.
Aproveitaba o PP a coxuntura para meter máis leña no lume. “Para abordar o problema da vivenda, necesitamos un goberno municipal serio, non de chiste que estrague as demandas da zona tensionada”, lanzaba hoxe o edil popular Roberto Rodríguez. “Inés Rey sempre bota a culpa a un terceiro, neste caso a Xunta e o PP, a partir dun imaxinario boicot ideolóxico. Non é ideolóxico dicirlle que o seu expediente é un traballo maldito e indigno dun concello como o da Coruña”. “Como malos estudantes, Inés Rey chega desprevenida para os problemas da cidade, e a vivenda non é unha excepción. Acabamos de velo coa solicitude de zona de alta presión, que presentou de forma desordenada e a instancias da súa compañeira ante un débil goberno en minoría”, espetou.
Acusacións que a rexedora Inés Rey respondía esta mañá, sinalando que apenas foron “cuestións de forma” as correccións demandadas pola Xunta ao consistorio. A preguntas dos xornalistas, na rolda de prensa que ofreceu para informar os asuntos aprobados na Xunta de Goberno, confirmou que recibiron o requirimento, pero lamentou o que considerou “un espectáculo non edificante” despois de asegurar o martes que se decataron pola prensa das demandas feitas pola Consellería de Vivenda.
“Imos mandar todas as comas e os puntos do documento”, aseverou para pedir á Xunta “un pouco de altura política” e de “lealdade institucional” ao entender que, antes de que transcendese nos medios de comunicación, debían de habelo comunicado ao consistorio.
“Esperamos que, efectuadas as precisións, declárese A Coruña como zona tensionada”, apostilou para manifestar que o que se piden son cuestións como “cambiar vivenda protexida e pór vivenda protexida de titularidade pública”.
Mentres prepara a manifestación do 1 de maio (xunto cos CGT, CUT e S.E.), con saída ás 12:30h da Praza de Pontevedra, a CNT formula para este sábado 26 de abril unha xornada para presentar o novo Centro de Estudos Anarcosindicais da Galiza.
A partir das 16:30h no Ágora, desenvolverase unha sesión informativa para abordar “os problemas ecolóxicos dende o punto de vista da economía e do traballo”. O colectivo critica a “falsa transición ecolóxica axustada ás necesidades do capital”, e para combatila tratará de “visibilizar aquelas experiencias e alianzas orientadas ás necesidades da maioría social.”
Comezará Damián Copena (Departamento de Economía aplicada, USC) dándo a coñecer o propio CEAG e poñendo en contexto, para analizar despois nunha mesa redonda os desafíos do noso territorio con Amalia Checa (CNT Huesca), Arturo Martínez (Ecoloxistas en Acción), e Sinda Somoza (Plataforma Ulloa Viva), poñendo voz á loita contra Altri.
As entradas están á venda por 30 € na plataforma entradium.com.
— — —
Este sábado 26 de abril, de 16:00h á madrugada, a música máis metaleira zumbará na Sala Pantalán (en Oza). O festival Mareira Fest, un evento 100% independente e autoxestionado promovido polo Colectivo Mareira (con Juan da Malte e Alberto Castaño á cabeza) e apoiado por Cervezas Alhambra, acolle a súa nova edición chea de Post-rock, post-metal, industrial o electrónica experimental.
As protagonistas serán bandas herculinas como Moura, Al final solo habrá cenizas, ademais de Arden Lux, Black & Blue, Black Pyramid, Death Whistle, Fouce, Lys Morke, Maquina, Santacreu, Unamoto e Viernes y Furia, que se amoldaron perfectamente ao obrigado cambio de ubicación provocado polo peche do Studio Follow, cando o ano pasado ademais foi na Fundación Luís Seoane.
Para ir quecendo motores, queremos falar cunha das facianas máis coñecidas do panorama musiqueiro da cidade, Diego Veiga. Guitarra, harmónica e unha das voces da banda Moura, cóntanos como ve o festi.
– Como é o estado de forma de Moura? Como chegades a este Mareira Fest?
Pois ben, con moitas gañas, porque estivemos o ano pasado algo parados, por varios motivos persoais, como que eu abrín un novo proxecto emrpesarial abrindo de novo o Ummaguma; Belém estaba con disco novo… e retomamos hai pouco. A semana pasada xa estivemos en Gernika, e temos moitas gañas de xogar na casa, e máis nun festi coma este organizado por dous amigos que poñen moita ilusión en todo oq que fan, estando nun evento rodeado de bandas moi guais, con moitos amigos… e nun festi cun cariz que se centra en propostas máis undergrounds, que é de onde vimos e onde mellor nos movemos.
– Ostras, e como vai o novo Ummagumma?
Pois moi contento. É outro Ummagumma, sen cociña, noutro barrio, outro concepto, pero que vai pouco a pouco. Estamos no mítico local da Gata, en Azcárraga, e xa sabes que na Coruña a novedade lévase moito, pero o importante é manterse. A intención é tirar máis polo día, pola veciñanza pero tamén pola idade, que un vai peiteando canas… jajja. Domingos de vermú hai, pero tamén pouco de nocturnidade, claro.
– Xa sobre o festi. Como valorades o traballo dos directores Juan da Malte e Alberto Castaño?
Juan é dos meus mellores amigos, e Alberto é outro gran amigo, pero que só hai que ver toda a actividade que desenvolven na cidade, Juan non só como hostalerio, senón en moitas outras cousas. Todo o que fan fano dende o amor, cariño, esforzo… coidando moito os detalles, e por iso cando nos chamaron non o dubidamos, aí sempre nos atoparán.
Nesta edición, creo que arriscaron máis coa programación, sempre arriscan, pero nesta hai distintas propostas, como a electronica de Whistel, ou os Maquina… hai cousas moi interesantes pero menos visibles. Outro pasiño máis para eles.
Juan da Malte e Alberto Castano co cartel do Mareira Fest 2025
– Ides como banda pero tamén como público?
Isto é o mellor deste tipo de festivais, nas citas máis undergrounds sempre hai propostas que nos molan ou que non coñeces e descobres, e o mellor que nos pode pasar é poder disfrutalas en comunidade.
– Xa tocastes en 2018 e din por aí que foi un “bolazo”, non?
Pois foi na Sala Túnel, coa antiga formación de Moura, aínda sen Belem, aínda sen o primeiro disco editado, que saíu en 2020. Agora, con moitas gañas de repetir, de demostrar como evolucionou a nosa proposta tanto a nivel musical como artística.
– Que importancia ten este festival para o panorama máis metaleiro do país?
Dende que desapareceron a Casa Tomada, as Atochas, ese rollo máis autoxestionado da cidade, sen desestimar o traballo das salas que seguen ao é do cañón e outros centros autoxestionados coma Acéfala, Gomes Gaioso, A Revolteira que aínda resisten e programan a pesar da proliferación de megafestivais, o que chaman experiencias (lamentabla ver a maquillaxe do concepto cultura como ocio capitalista), o Mareira enche ese pequeno oco que quedou orfo coa desaparición de todo ese entramado. Desexar que “contra vento e mareira”, como din eles, sigan pelexando… É impagable o seu esforzo.
– Como credes que vai quedar o festi na nova ubicación na Sala Pantalán (o ano pasado foi na Fundación Luís Seoane?
Non dubido de que todo o que se está facendo para sacalo adiante, estamos a fuego co festival.Cando alguén pon tanto amor, e esforzo, o nivel de implicación de todas as bandas para que todo saia ben vai estar aí. Co cambio de Sala, case que a 10 días vista.
– E que vos parece a creación do Fumega Fest de Betanzos?
Paréceme que canto máis propostas e festivais deste cariz máis underground, mellor, porque dá pé a descubrir novas bandas, a darlle visibillidade a espazos menos habituais. Creo que estes festivais autoxestionados, enchen eses ocos de bandas e sons que non teñen cabida noutros eventos, a pesar de que sempre hai público para elas, e que non teñen a visibilidade que se merecen.
O Parque Eólico de Carboeiro, promovido por Green Capital Development, pretendía instalar 8 aeroxeneradores de 4,5 MW de potencia unitaria e de case 250 metros de altura (como a Torre Foster, un dos 4 rañaceos de Madrid, que pasa por ser o edificio máis alto de España con 49 plantas).
Un proxecto que vén de recibir outro revés, neste caso do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que vén de suspender a autorización previa e de construción outorgada pola Xunta para o devandito parque. Faino despois do recurso da Asociación Petón do Lobo.
O máis salientable, é que o TSXG argumenta a súa decisión nunha recente paralización por parte do Tribunal Supremo –do 2 de abril de 2025– do parque eólico Moeche, nese caso de tramitación estatal por ser de máis de 50 megawatts, o cal se baseaba na falta de análise do impacto dunha “alta concentración de parques eólicos”. Cabe interpor recurso de reposición.
Ademais, o auto recoñece a afectación a diferentes s recursos patrimoniais e naturais que se atopan na contorna que poderían afecta o éolico. Entre outros, refírese a que a menos de 50 metros está o xacemento arqueolóxico Mámoa do Carboeiro ou da Pedra da Auga, ademais de atoparse a uns 60 metros do Castro de Santa Localia e a menos de 300 metros do xacemento Pedrafita dous Montes de Santa Leocadia/Pedra dous Rizos.
Tamén se remarca que se localiza nunha “zona de máxima sensibilidade ambiental”, non recomendada para a instalación de enerxía eólica, segundo a zonificación ambiental do Ministerio para a Transición Ecolóxica. E apúntase que “afecta de forma severa e irreversible á paisaxe, aos núcleos de poboación, ás vivendas de familias, descontextualizando o patrimonio cultural”.
PRETO DE 70 PARALIZACIÓNS
O alto tribunal galego emitiu un total de 169 autos relativos a peticións de suspensións cautelares de autorizacións de 71 parques, das cales estimou 67 e desestimou 4.
