Aumenta a precarización laboral nas grandes corporacións da comunicación. Así o sofren os traballadores de La Opinión A Coruña, xornal que forma parte do conglomerado Prensa Ibérica, que comezaron este mes as súas mobilizacións despois de levar, dende o mes de abril, 13 xuntanzas no marco na negociación do convenio colectivo, sen que a patronal mova unha coma na súa proposta.
A día de hoxe, xa con sede na Rúa Fonseca, o plantel o forman 35 profesionais, polos 80 que acodían diariamente antes da pandemia á historica sede da Rúa da Franja. Anos de despedimentos, e de conxelación de soldos (entre 2010 e 2020) e de complementos de antigüidade (dende hai 9 anos) provocan que hoxe estean por debaixo do convenio laboral naciona, sufrindo unha unha perda de poder adquisitivo dun 17% na última década.
Ante esta situación e cun seguemento do 95%, os traballadores e traballadoras comezaron as súas mobilizacións, a primeira en 24 anos de historia (teñen o aniversario o 24 de outubro), a finais de setembro. Realizaron uns paróns que lle chamaron mércores negros, que trasladaron, tras unha asemblea, aos “venres negros”, emulando a loita do persoal da RTVG. Realizan dende comezos de mes cada venres estes paróns de 10 minutos ás portas de Fonseca, vestidos de negro, no que aproveitan ademais para actualizarse.
A semana pasada comezaron dúas novas mobilizacións: a creación dunha conta de twitter (@opicoruprecaria) na que contan as calamidades que van sufrindo; e ademais cumpren hoxe o 8º día de folga de sinaturas en informacións, fotografías e gráficos para forzar á empresa a reconsiderar a súa última proposición.
Co apoio do Colexio de Xornalistas e da Asociación de Periodistas de Galicia, pero co impedimento da falta de visibilidade por non poder contar esta situación no seu medio, e a falta de atención dos medios “rivais”, esixen a actualización do convenio.
“Unha falta de respecto”
Como unha verdadeira “falta de respecto” califican as propostas da patronal, que ofrecen unha equiparación co salario mínimo de grupo do convenio estatal, cunha suba salarial do 3% para 2025, xa recollida por este, e un incremento por domingo traballado de apenas 1,50 euros sobre os 50€ que están a cobrar actualmente. Propoñen tamén a absorción dos quinquenios e os complementos personais, polo que se eliminaría a mellora das condicións por antigüidade. Ao tempo, propoñen que as novas persoas contratadas teñan unha categoría durante os tres primeiros anos que faga que cobren 7.000 euros menos ao ano, aumentando a precarización das e dos máis mozos.
Ademais diso, as e os xornalistas denuncian que están a realizar horas extraordinarias non retribuídas e traballos por riba das súas funcións, mesmo chegando a exercer de xefes de sección sen remuneración extra. Aseguran tamén que o último despedimento realizouse por teléfono (algo inaceptable para os traballadores) e que nas seccións que contan con só dúas persoas unha delas pode verse obrigada a traballar até 15 días seguidos.
Unha situación que se dá sendo o xornal cos soldos máis baixos dos 30 que forman o conglomerado de Prensa Ibérica, mesmo cobrando meos que El Correo Gallego, que o grupo vén de salvar da creba. De feito, La Opinión é o único medio do grupo que non está por riba do convenio nacional.
