Coas administracións esquecidas aproveitando a catástrofe electoralmente, demostrando o pouco que aprendimos do Prestige, a sociedade civil autoorganízase para volver salvar, como xa fixera a marea branca, o noso litoral. Ademais das numerosas limpezas espontáneas ou convocadas por colectivos e veciñ@s a través das redes ou do whastapp, a sociedade é que está a xerar ideas para recoller mellor estes incómodos pellets de plástico de 5 mm.
Nivel 2
Así e todo, esta mesma tarde de martes 9 de xaneiro, o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, anunciou que se vai a incrementar a situación 2 o plan anticontaminación (Camgal), que ata agora se atopa en nivel 1 –correspondente a episodio de pequena gravidade–, porque o Goberno central “esixe ese requisito” para traballar no mar para a contención da vertedura de ‘pellets’ de plástico.
Por exemplo, dende a UDC tamén convocan limpeza do Areal da Torre.
Manifestación
Os colectivos medioambientais valoran a psibilidade de convocar unha reunión esta mesma fin de semana.
Xornadas formativas
Así, por exemplo, a asociación ecoloxista ADEGA propón unha serie de xornadas formativas. As sesións serán este mércores, 10 de xaneiro, en Carballo, Muros, Noia, Porto do Son e Fisterra; e o sábado, 13 de xaneiro, en diversas praias dos concellos de Noia, Porto do Son, Carballo, Cangas e Barreiros. En Porto do Son e Noia, a asociación Noia Limpa colaborará con ADEGA nas accións formativas.
A Colectivo Wesustaintability de Vazva convoca unha limpeza para este sábado 13 de xaneiro na praia do Orzán, ás 11:00h, ao tempo que explican como facer, e invitan a levar luvas, capachos e coadores.
O Concello da Coruña culminou a remodelación do skate-park de Eirís, modernizado e xa aberto á cidadanía cun novo ‘bowl’ e unha ‘skateplaza’ para a práctica deportiva.
A rexedora Inés Rey, visitou esta mañá a instalación, un equipamento deportivo que volve estar aberto á cidadanía tras completarse os traballos de remodelación promovidos polo concello.
Os mesmos iniciáronse fai sete meses co obxectivo de adaptar a instalación a un abanico máis amplo de deportes urbanos, como patinaxe, bicicletas BMX e tamén patinetes.”A pista entrou en funcionamento no ano 2005 e, co paso dos anos,foi quedando obsoleta”, remarcou a alcaldesa na visita.
Arrincou o 2024 e xa a gran protagonista arredor do Día das Letras Galegas ten adn herculino. A Real Academia Galega acaba de abrir na Rede o Ano Luísa Villalta coa posta en marcha na súa páxina web, academia.gal, da sección sobre a autora, neste ano no que ademais se celebra o vixésimo aniversario do seu pasamento aos 46 anos de idade.
A académica de número Ana Romaní traza o retrato da escritora coruñesa e percorre a súa obra. “Luísa Villalta é unha escritora multixenérica que abraza a poesía, a literatura dramática, a narrativa, o ensaio, o xornalismo de opinión e mesmo cadernos de aforismos e de carácter memorialístico. É a dimensión integral dunha obra de gran coherencia con textos interconectados que emerxen dun mesmo núcleo: a paixón creadora na vontade da razón”, resume a poeta e xornalista, compañeira de xeración literaria da homenaxeada.
O sitio dedicado a Luísa Villalta (1957-2004) recolle tamén na súa estrea lembranzas sobre a autora da súa nai e a súa irmá, María Gómez e Susana Villalta. “Aconteceu a traxedia dunha vida roubada pero tivemos a sorte de contar cos seus pensamentos e o seu traballo. Luísa aportou e seguirá aportando moito en todos os ámbitos da cultura. O coñecemento da súa obra é enriquecedor para nós e para as xeracións vindeiras”, expresa Susana Villalta, que pon o acento na parte filosófica da súa escrita.
Música e literatura da man nunha autora singular
Ana Romaní recoñece a Luísa Villalta como unha escritora que se incardina no seu tempo e sempre atenta aos debates do momento en que viviu, pero subliña a capacidade que demostrou de trazar no literario itinerarios insólitos. “Os acentos da súa voz, os focos do seu traballo, o alento da súa escrita fan dela unha autora que sorprende pola súa singularidade”, resume nunha biografía que arrinca cos versos que Villalta anotara no lateral dun almanaque da editora portuguesa Assírio&Alvim en xaneiro de 2004, semanas antes do seu pasamento por mor dunha meninxite: “Escoito a voz / que me silencia: / comezo a expresar / o necesario”. “Os catro versos concentran algúns dos signos do orixinal alfabeto que codifica a indagación literaria da escritora. A voz e o silencio resoan na súa procura das interseccións e cruzamentos entre a poesía e a música; a expresión do necesario abre o espazo da paixón reflexiva na que se sustenta a súa obra”, define a académica.
Luisa Villalta tocando o violín nunha foto do arquivo familiar
Luísa Villalta, titulada superior en violino, chegou a forma parte da Orquestra de Santiago e da Xove Orquestra de Galicia, e tamén foi membro do grupo folk Escaino, pero consciente das dificultades de abrirse camiño profesionalmente como intérprete, converteuse en profesora de Lingua e literatura galegas de secundaria no ensino público, profesión que exerceu con destino definitivo a partir de 1991 no IES Isaac Díaz Castro de Sada. Así e todo, a música nunca a abandonou e deixou unha fonda pegada na súa produción literaria dende os seus inicios, con títulos como a obra teatral Concerto para un home só (1989) -a súa primeira publicación- e o seu debut como poeta, Música reservada (1991), ou o ensaio O outro lado da música, a poesía: relación entre ambas as artes na historia da literatura galega (1999).
Luísa Villalta cultivou a escrita teatral e o ensaio nun momento en que ambos os espazos eran maioritariamente masculinos, resalta a biógrafa.
“Unha muller comprometida e crítica”
“A inconformidade maniféstase en Luísa Villalta na literatura e na actividade pública. Participa vivamente nos debates culturais da fin do milenio e é unha das impulsoras do Foro da Cultura Galega”, lembra Ana Romaní. Da súa ollada crítica á sociedade na que lle tocou vivir dan boa conta os artigos de opinión que escribiu entre xaneiro de 2002 e marzo de 2004 no semanario A Nosa Terra, recollidos postumamente n’O libro das colunas; ou o póstumo O Papagaio (2006), no que lles puxo versos ás fotografías de Maribel Longueira que testemuñan o derrubamento en mans da especulación urbanística do barrio coruñés que lle dá nome ao volume, epicentro ata o momento do comercio sexual na cidade.
A Coruña foi, nestas e noutras páxinas como as de En concreto, outra das materias principais da súa obra. Nela residiu a maior parte da vida que se truncou o 6 de marzo de 2004, pouco antes de que saíse do prelo este último poemario, recoñecido co premio Espiral Maior. O seu legado literario, producido en apenas quince anos, inclúe quince libros e numerosos artigos xunto a moitos outros textos diseminados en publicacións colectivas á procura de novos lectores e lectoras nestas Letras Galegas de Luísa Villalta.
Catro de cada dez condutores incumpren os límites de velocidade na cidade, segundo expuxo a alcaldesa, Inés Rey, que fixo balance este mércores dos datos correspondentes aos radares pedagóxicos habilitados polo concello.
En base a estas cifras, a rexedora fixo un chamamento a cumprir a normativa. “O obxectivo non é a sanción, é a concienciación”, sinalou despois de que datos recolleitos polo Centro Integral de Mobilidade nos paneis pedagóxicos habilitados na cidade reflectisen máximos de 122 quilómetros por hora en lugares limitados a 50.
“Son radares que teñen unha función disuasoria”, lembrou Inés Rey ao precisar que “non sancionan aos e as conducotras de vehículos, pero son necesarios para concienciar á cidadanía sobre a importancia de reducir a velocidade nas vías interurbanas”.
Este ano entraron en funcionamento dez radares pedagóxicos na Coruña. Tres dos dispositivos están situados en avenidas ou rúas onde o paso de vehículos é intenso e habitual, en enclaves onde está definida unha velocidade máxima de 50 quilómetros por hora como son as avenidas de Alfonso Molina, Pedro Barrié da Maza e A Habana. Hai outro sete radares preto de centros educativos.
PLAN DE LA TORRE DE HÉRCULES
Noutra orde de cousas, a alcaldesa, Inés ReY, informou da aprobación, na Xunta de Goberno local, do inicio da avaliación ambiental estratéxica para tramitar o plan especial de protección e reforma interior da Torre de Hércules.
Trátase dunha iniciativa necesaria para a ordenación e protección do parque da Torre e a súa contorna. “O deseño urbanístico deste espazo é anterior ao ano 2009 cando a Torre foi declarada Patrimonio Mundial pola Unesco, unha declaración que supuxo un importante condicionante para os plans urbanísticos previos que temos a intención e a obrigación de modificar para manter o monumento como un referente que é”.
A Escola de Arte e Superior de Deseño (EASD) Pablo Picasso da Coruña acolle unha mostra con láminas mitolóxicas, ilustracións da cidade herculina e notas sobresalientes do artista malagueño entre os anos 1892 e 1895, así como a súa primeira obra mestra.
O conselleiro de Cultura, Educación, FP e Universidades, Román Rodríguez, acompañado polo delegado territorial da Xunta na Coruña, Gonzalo Trenor, visitou este martes ‘Picasso, alumno desta escola’, enmarcada na conmemoración do 50 aniversario do falecemento do pintor.
O conselleiro subliñou que esta exposición, na que a maioría das ilustracións relaciónanse coa Coruña ou con evocacions mitolóxicas, destaca “a importancia que os anos galegos de formación tiveron na memoria artística do andaluz”.
A EASD Pablo Picasso é a escola de arte máis antiga de Galicia, nacida en 1849, e que polas súas aulas pasaron importante figuras como Román Navarro, Anxo Senra, María Barbeito ou Santiago Casares Quiroga, entre outros.
Representantes de Comisións Obreiras (CCOO) mobilizáronse este luns en defensa dos “dereitos laborais e sindicais” en Cibernos BPO, empresa do sector de centro de chamadas que ten como principal cliente a R (MasMovil), pero que tamén presta servizos para outras compañías do grupo como Virgin Teleco.
Esta convocatoria encádrase nunha serie de accións legais e sindicais emprendidas polo sindicato para denunciar “a deterioración das condicións e relacións laborais na empresa, actualmente xudicializadas”, indica o sindicato.
Respecto diso, explica que denunciaron ante a Inspección de Traballo e tamén nos xulgados “a limitación imposta pola empresa en asuntos cruciais como a conciliación da vida laboral e familiar“.
“Tamén se denunciou o impedimento no goce de permisos retribuídos para o coidado de familiares enfermos ou hospitalizados, así como o incumprimento de acordos previamente asinados coa representación legal das persoas traballadoras”. Tamén denuncia o “intento de restrinxir o dereito de acción sindical por parte da empresa”, en referencia á sanción a tres delegadas sindicais de Comisións Obreiras que “exerceron o seu crédito sindical”.
Esta Noiteboa fixen un propósito nada ambicioso: aprenderme a primeira estrofa de All I want for Christmas is you de Mariah Carey. Para memorizala puxen o vídeo en Youtube unhas corenta veces, xa que o meu cerebro post fillos e post covid xa non é o que era. Esta repetición machacona da canción púxome nun mood do máis festivo, incluso enviei algún audio cantando a estrofiña a familiares e amigos para felicitarlles as festas. Dixeron que a cantaba ben, coido que mentían.
Para o 2024 teño outro propósito algo máis pretencioso: dicir si a todo plan, proposición ou evento que me poida parecer divertido, interesante ou enriquecedor.
Esta idea copieilla á miña irmá, que levouna a cabo cando mudou de cidade e non coñecía a apenas ninguén e se aburría coma un fungo. Ela afirmaba que a solución ao tedio podería ser dicir si a a todo, a toda actividade que che poñan por diante, incluso aínda que en principio non nos semellen moi atractivas.
A presentación dunha exposición dun pintor que che soa vagamente? Si.
Un festival de tecno cuns dilleis ignotos? Dende logo.
Un taller de bordado ruso? Por suposto.
Si, si e si.
Nunca se sabe que aprendizaxes podes sacar destas experiencias, o que podes desfrutar ou a quen podes coñecer, e todos sabemos o difícil que é facer amizades ou vivir novas experiencias na vida adulta.
Cando somos cativos o parque, a escola, as ditosas extraescolares promoven o achegamento, o diálogo e finalmente a amizade. Aínda quedo asombrada cando os meus fillos coñecen uns minutos a alguén na rúa ou nun campamento e pouco despois o presentan coma o seu amigo ou amiga.
Na xuventude os estudos, saír de festa e os primeiros traballos seguen a procurarnos almas xemelgas, pero coido que chega un momento en que nos estancamos, pensamos que a cota está coberta e nos volvemos preguiceiros nisto de coñecer ao próximo. Tratamos con moita xente ao longo do día pero raras veces chegamos a profundizar e interesarnos xenuinamente por quen temos ao noso carón, e a rutina vaise comendo as ganas de ter vivencias novedosas.
Se o meu propósito de aninovo parécevos interesante vos suxiro dicir si a un plan que me ten abraiada: o ciclo “As mellores películas da historia” no cine Colón: proxectaranse una morea de clásicos dende este xoves, comezando por O apartamento, seguindo por Ao final da escapada, O piano e Psicosis e rematando en xuño con O espírito da colmea, todas xoias do cine, nun teatro precioso, en pantalla grande. Non estades tan emocionados coma min? Tremendo regalo de Reis.
Feliz aninovo e que se cumplan todos os vosos desexos (dos propósitos, o ximnasio e o tabaco xa falamos en febreiro).
Chegou a marea de pellets ás praias da Arteixo, Coruña (nomeadamente en Orzán, As Lapas, Bens e O Portiño) e Oleiros. A veciñanza máis comprometida xa se ten autoorganizado este pasado domingo con limpezas voluntarias en varios areais, ante a inacción dunhas administracións que parecen máis interesadas en botarse a culpa as unhas ás outras que buscar solucións.
Porque solucións fáciles non hai, parece evidente tras ver as praias cheas de elementos caseiros como vasoiras, cribas ou peneiras, lembrando aqueles primeiros días do Prestige nas que os mariñeiros saían ao mar cargados de material agrario…
A Xunta vén de anunciar este mediodía que non vai elevar o nivel de Alerta porque os “pellets” non son tóxicos. E vai máis alá de criticar ao goberno central, evitando loubar as limpezas voluntarias e mesmo deixando caer a través da TVG que non son seguras estas limpezas e que deberían ser coordinados por profesionais. “Que profesionais?” pregúntase a sociedade civil apenas vendo xentes de traxe que se pasean polos areais 10 minutos cada xornada.
🔵 PELLETS
Os técnicos recomendan que sexa persoal con formación o que recolla as boliñas de plástico esparexidas polas nosas praias
Máis info aquí 👉 https://t.co/Ry8mtjacEEpic.twitter.com/tDYbLaUwSi
Así, dende o Concello da Coruña, como dende o de Oleiros, aproveitan para cargar tintas contra a Xunta. O grupo de goberno coruñés, que enviou unha brigada nunicipal esta mañá o Areal das Lapas para “analizar” os pellets (coma se non houbese información abonda sobre este tipo de polietileno utilizado efectivamente en numerosos envases alimentarios), critica que “a Xunta non pode poñerse de perfil nun asunto de ámbito autonómico que é da súa competencia, a día de hoxe non recibimos nin unha chamada nin un ofrecemento de información ou de medios para facerlle fronte a este problema”.
O executivo local lamenta que a Xunta non estea a coordinar actuación algunha para atallar o vertido. “Non se pode pretender que sexan os concellos os que fagan fronte a un problema como este, que supera con moito o ámbito municipal”, indicou Inés Rey.
O BNG
Pola súa parte, o portavoz do BNG no Concello coruñés, Francisco Jorquera, chama a Xunta de Galiza a que “dunha vez por todas asuma as súas responsabilidades e exerza como goberno do país”, cando a marea branca dos pellets chegou xa as praias coruñesas. “De novo teñen que ser os concellos e cidadáns voluntarios os que coa súa actuación suplan a incompetencia da Xunta”, remarca.
O goberno presidido por Rueda ten que explicar “como é posíbel que fose coñecedor desta ameaza desde mediados de decembro e non fixera nada ao respecto. Nin informou a cidadanía nin os concellos e demorou na práctica un mes en activar o plan anticontaminación”.
O PSOE provincial da Coruña proporá á letrada maior do Consello de Contas Patricia Iglesias, que é independente, e ao exreitor da Universidade da Coruña, Xulio Abalde, para ocupar os postos número uno e dous da candidatura ás eleccións autonómicas.
A proposta foi aprobada na tarde deste luns pola executiva provincial do PSOE da Coruña e inclúe como número tres á coruñesa Silvia Longueira, quen actualmente dirixe a Fundación Luís Seoane e é próxima á alcaldesa da Coruña, Inés Rey.
Segundo confirmaron fontes socialistas, no número catro incorpórase o secretario xeral do PSOE compostelán Aitor Bouza, mentres que no número cinco irá a que foi concelleira das Pontes e deputada no Congreso, Montserrat García Chavarría.
O militante de camariñas e deputado provincial Fabián Canosa Pasantes ocupará o posto número seis da lista, mentres que o sete será para a socialista de Boiro María Outeiral. Completan a proposta Manuel Santiago Pérez, de Ferrol, no número oito; a que foi presidenta de Fademur, Rosa Arcos, irá no nove; e Enrique Astray, de Frades, no dez.
A lista pola Coruña suporá unha renovación do 100 por cen dos deputados socialistas por esta provincia e deixa fóra á que foi viceportavoz parlamentaria na última etapa da lexislatura, Begoña Rodríguez Rumbo, quen é afín ao secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso.
Pola Coruña foron deputados nestas lexislaturas socialistas como Pablo Arangüena, Martín Seco, e Noa Díaz, todos eles próximos ao exsecretario xeral do PSdeG Gonzalo Caballero, e de quen xa se daba por feito que non repetirían nas candidaturas.
