Fai uns días fun coas miñas amigas do traballo á visita guiada da exposición Wonderland da fotógrafa Annie Leibovitz (Annie en adelante), e gustoume moito.
Annie comezou a súa carreira fotografiando o mundo do rocanrol para a revista Rolling Stone, e precisamente cos Rolling Stones saiu de xira no ano 1975, evento do que atopamos unha morea de fotos no inicio da exposición. Tanto quería mimetizarse Annie co ambente e as xentes que a rodeaban que rematou exhausta e adicta. Podedes entretervos buscando a un Mick Jagger en albornoz feitísimo po, ou a Keith Richards coa famosa camiseta de “who the fuck is Mick Jagger?”.
Buscando unha vida máis tranquila e saudable e menos anárquica, nos anos oitenta Annie comeza a traballar na revista Vanity Fair, deixando un pouco de lado as reportaxes e centrándose nos retratos das celebrities da época. Aquí atopamos imaxes de actores, escritores, deportistas e artistas tan top coma Steve Martin, Jane Fonda, Martin Sheen ou Dennis Hopper nunha preciosa serie titulada “ao volante”, Andy Warhol, William Burroughs, Patty Smith, Louise Bourgeois, a súa amiguísima Cindy Sherman ou a que foi a súa parella, a escritora Susan Sontag, á que coñeceu cando lle facía un retrato para a sobrecuberta dun libro. Coido que nestas paredes son todos os que están e están todos os que son, porque tremenda acumulación de talento e carisma por metro cadrado.
Annie nunca pensou que traballaría para revistas de moda, pero foi unha habitual das reportaxes da revista Vogue e outras. Da sala de fotografía de moda gustáronme as sesións de María Antonieta de Sofia Coppola (unha debilidade) en Versalles, Alicia no país das marabillas (outra debilidade), e o Ben Stiller de Zoolander (pena que non amose a mirada aceiro azul).
E por último ollaremos paisaxes e retratos máis recentes, íntimos e pausados, menos circenses e fantasiosos que nas produccións da anterior sala, moi fermosos e conmovedores (agás o de Elon Musk que non podo con el).
Dúas recomendacións: coller o folleto da entrada e escanear o código QR, odioso pero necesario para identificar os centos de personaxes das fotos, xa que éstas non teñen cartela, e ir con tempo porque a abundancia de imaxes pode ser abrumadora. Desfrutade!
- Beatriz Alfonso Espiñeira. Xurista, iogui en grao de tentativa e lectora apaixoada.
MÁIS ARTIGOS DE BEATRIZ ALFONSO
- “I know it could be safer to stay at home”. Crónica amarga do concerto dos Lemonheads
- Eu vin falar do meu libro.
- Oda aos festivais de Nadal.
- “Rosas do meu xardín”. Unha visita á exposición de Nick Knight
- O drama planetario.
- Verán azul.
- Maxia e humor.
- Conto de defuntos.
- O outono e os virus.
- O VERÁN E OS LIBROS (E OS LIBROS DE VERÁN)
- O noso 1993. Unha visita á exposición de Meisel
- NON ME TOQUEN A ROALD DAHL
