O alcalde de Oleiros, Anxo García Seoane, — da formación Alternativa dúas Veciños — xustificou a derriba en 2020 da Casa Carniceiro, a pesar de estar considerado como un ben catalogado, polo estado, dixo, de ruína no que se atopaba tras un incendio e para salvagardar a seguridade das persoas.
“Había que evitar calquera morte, calquera accidente”, aseverou no xuízo que se celebra na Audiencia Provincial da Coruña por un delito contra o patrimonio histórico polo que o Ministerio Público pide para o rexedor quince meses de prisión, con inhabilitación especial para o exercicio do cargo por 12 anos.
A mesma pena solicita para o arquitecto técnico municipal — que asumiu, sostén Fiscalía, a execución material da derriba — como cooperador necesario. Este, como responsable na área de Obras Públicas, expuxo que executou a actuación tras un decreto de Alcaldía “con informes”. Na súa declaración, corroborou as palabras do alcalde sobre a “ruína” do inmoble e cun estado de “inseguridade manifesto”.
No seu escrito de cualificación, o Ministerio Público sostén que ambos os acusados fixeron posible que o 31 de decembro de 2020 o edificio “chegase á situación de demolición completa pois, grazas ás súas respectivas actuacións, só consérvase, actualmente, na planta baixa, unha pequena parte do muro e na planta de semisótano parte dos arranques dos muros”.
INFRACCIÓN, SEGUNDO FISCALÍA
“Coñecían, sobradamente, que as súas actuacións infrinxían de forma flagrante a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia, así como do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Oleiros”, engade. No seu momento, como agora no xuízo, o alcalde atribuíu a motivos de seguridade a decisión polo incendio rexistrado no edificio — situado na avenida das Mariñas –, que estaba sen uso, e polos temporais.
“Aínda que se trataba dun edificio de titularidade privada xa en 2019 os propietarios manifestaron a súa vontade de ceder o inmoble ao Concello de Oleiros e iniciaron os contactos formais a tal fin” polo que, en decembro de 2020, o alcalde ditou un decreto mediante o que procedeu a aceptar a doazón, argumenta, pola súa banda, o Ministerio Público.
“A irregular actuación dos acusados arrincou por mor de que o 16 de xullo de 2020 Casa Carniceiro” tivo “un virulento incendio” con posteriores declaracións de ruína económica e técnica do inmoble. Apostila Fiscalía que uno dos arquitectos municipais fixo constar que “previamente a calquera intervención que se pretendese realizar nun ben catalogado” requiría “autorización da Consellería competente.
Na mesma liña, indica que a Xunta advertiu que a declaración de ruína dun ben catalogado “non implicaba a súa demolición senón a necesidade de rehabilitar o edificio”. “A pesar disto, desde o Concello nada se fixo en favor do mantemento do edificio”. Entende que o motivo foi “a decisión que xa tomara” o alcalde “de demoler o edificio, aínda a propósito de que a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural pedíralle presentar un proxecto de rehabilitación”.
O ALCALDE NEGA QUE SE PUIDESE REHABILITAR
“Non había edificio para rehabilitar”, insistiu no xuízo o rexedor, quen reivindicou a Oleiros como o municipio español que “máis patrimonio rehabilitou”. Tamén apuntou ao “especial interese” que tiña el por que puidese acometerse esta actuación ao ser o exdueño da casa amigo do seu avó. A iso, atribuíu en parte que iniciase contacto cos herdeiros, dos que dixo que non estaban en condicións de acometer esta actuación nin tampouco a posterior derriba executada. “A miña intención era conservala”, recalcou.
A isto atribuíu os contactos para adquirilo. Con todo, cando en 2020 prodúcese o incendio, asegurou que levaron a cabo diversas reunións no consistorio para determinar as actuacións a seguir. “Había un serio problema de seguridade despois do incendio”, insistiu para afirmar que se abriu un expediente e que, con posterioridade, constatouse que “non se podía apontoar” pola proximidade á calzada, na antiga N-6.
“Hai informes técnicos que o avalan”, respondeu á Fiscalía que cuestiona no seu escrito que existisen argumentos para tal medida. “Un patrimonio Ben de Interese Cultural (BIC) ten que ter informe, pero neste non fai falta autorización, é comunicar”, afirmou sobre a que se fixo á Xunta en decembro de 2020, en concreto o día 30 cando se acordou a derriba e en relación á condición de ben catalogado da Casa Carniceiro.
ARQUITECTO MUNICIPAL
Pola súa banda, o arquitecto da área de Obras Públicas que asumiu a derriba rexeitou que se puidese rehabilitar e engadiu que se executou a orde nunha época, ademais, de maior perigo de inseguridade polos ventos nesas datas. “Fíxose da forma máis precisa para non causar graves danos e garantindo a seguridade dos traballadores”, expuxo sobre a actuación.
“Aos poucos, desde arriba, e constatouse que había que seguir porque había risco de caída”, sinalou sobre o risco de desprendemento de cascotes e ao comprobar que, tras a caída dunha das paredes, había máis elementos, dixo, con posibilidade de que ocorrese o mesmo.
Por outra banda, confirmou que dous axentes da Policía Autonómica compareceron ese día para indicarlles que era unha actuación ilegal, pero que lles pediu unha orde de paralización dos traballos e que non lla deron polo que se continuou. Mentres, destacou o apoio da Demarcación de Estradas co corte de tráfico na zona.
