- As entradas están á venda por 30 € na plataforma entradium.com.
— — —
Este sábado 26 de abril, de 16:00h á madrugada, a música máis metaleira zumbará na Sala Pantalán (en Oza). O festival Mareira Fest, un evento 100% independente e autoxestionado promovido polo Colectivo Mareira (con Juan da Malte e Alberto Castaño á cabeza) e apoiado por Cervezas Alhambra, acolle a súa nova edición chea de Post-rock, post-metal, industrial o electrónica experimental.
As protagonistas serán bandas herculinas como Moura, Al final solo habrá cenizas, ademais de Arden Lux, Black & Blue, Black Pyramid, Death Whistle, Fouce, Lys Morke, Maquina, Santacreu, Unamoto e Viernes y Furia, que se amoldaron perfectamente ao obrigado cambio de ubicación provocado polo peche do Studio Follow, cando o ano pasado ademais foi na Fundación Luís Seoane.
Para ir quecendo motores, queremos falar cunha das facianas máis coñecidas do panorama musiqueiro da cidade, Diego Veiga. Guitarra, harmónica e unha das voces da banda Moura, cóntanos como ve o festi.
– Como é o estado de forma de Moura? Como chegades a este Mareira Fest?
Pois ben, con moitas gañas, porque estivemos o ano pasado algo parados, por varios motivos persoais, como que eu abrín un novo proxecto emrpesarial abrindo de novo o Ummaguma; Belém estaba con disco novo… e retomamos hai pouco. A semana pasada xa estivemos en Gernika, e temos moitas gañas de xogar na casa, e máis nun festi coma este organizado por dous amigos que poñen moita ilusión en todo oq que fan, estando nun evento rodeado de bandas moi guais, con moitos amigos… e nun festi cun cariz que se centra en propostas máis undergrounds, que é de onde vimos e onde mellor nos movemos.
– Ostras, e como vai o novo Ummagumma?
Pois moi contento. É outro Ummagumma, sen cociña, noutro barrio, outro concepto, pero que vai pouco a pouco. Estamos no mítico local da Gata, en Azcárraga, e xa sabes que na Coruña a novedade lévase moito, pero o importante é manterse. A intención é tirar máis polo día, pola veciñanza pero tamén pola idade, que un vai peiteando canas… jajja. Domingos de vermú hai, pero tamén pouco de nocturnidade, claro.
– Xa sobre o festi. Como valorades o traballo dos directores Juan da Malte e Alberto Castaño?
Juan é dos meus mellores amigos, e Alberto é outro gran amigo, pero que só hai que ver toda a actividade que desenvolven na cidade, Juan non só como hostalerio, senón en moitas outras cousas. Todo o que fan fano dende o amor, cariño, esforzo… coidando moito os detalles, e por iso cando nos chamaron non o dubidamos, aí sempre nos atoparán.
Nesta edición, creo que arriscaron máis coa programación, sempre arriscan, pero nesta hai distintas propostas, como a electronica de Whistel, ou os Maquina… hai cousas moi interesantes pero menos visibles. Outro pasiño máis para eles.
– Ides como banda pero tamén como público?
Isto é o mellor deste tipo de festivais, nas citas máis undergrounds sempre hai propostas que nos molan ou que non coñeces e descobres, e o mellor que nos pode pasar é poder disfrutalas en comunidade.
– Xa tocastes en 2018 e din por aí que foi un “bolazo”, non?
Pois foi na Sala Túnel, coa antiga formación de Moura, aínda sen Belem, aínda sen o primeiro disco editado, que saíu en 2020. Agora, con moitas gañas de repetir, de demostrar como evolucionou a nosa proposta tanto a nivel musical como artística.
– Que importancia ten este festival para o panorama máis metaleiro do país?
Dende que desapareceron a Casa Tomada, as Atochas, ese rollo máis autoxestionado da cidade, sen desestimar o traballo das salas que seguen ao é do cañón e outros centros autoxestionados coma Acéfala, Gomes Gaioso, A Revolteira que aínda resisten e programan a pesar da proliferación de megafestivais, o que chaman experiencias (lamentabla ver a maquillaxe do concepto cultura como ocio capitalista), o Mareira enche ese pequeno oco que quedou orfo coa desaparición de todo ese entramado. Desexar que “contra vento e mareira”, como din eles, sigan pelexando… É impagable o seu esforzo.
– Como credes que vai quedar o festi na nova ubicación na Sala Pantalán (o ano pasado foi na Fundación Luís Seoane?
Non dubido de que todo o que se está facendo para sacalo adiante, estamos a fuego co festival. Cando alguén pon tanto amor, e esforzo, o nivel de implicación de todas as bandas para que todo saia ben vai estar aí. Co cambio de Sala, case que a 10 días vista.
– E que vos parece a creación do Fumega Fest de Betanzos?
Paréceme que canto máis propostas e festivais deste cariz máis underground, mellor, porque dá pé a descubrir novas bandas, a darlle visibillidade a espazos menos habituais. Creo que estes festivais autoxestionados, enchen eses ocos de bandas e sons que non teñen cabida noutros eventos, a pesar de que sempre hai público para elas, e que non teñen a visibilidade que se merecen.
Máis info e horarios
A edición máis ambiciosa do Mareira Fest celebrarase o 26 de abril na Sala Pantalán
