Especialistas que declararon no xuízo polo crime de Samuel Luiz sobre as secuelas psicolóxicas dos pais aseguraron que presentan “trastorno depresivo” tras un estado de “absoluta desesperanza” despois dos feitos, ocorridos en xullo de 2021, e de “abandono” por parte dela “sen aceptar a situación”. “Case como un suicidio pasivo”, relatou un psiquiatra que compareceu na xornada deste mércores na Audiencia Provincial da Coruña en liña con outros expertos que confirmaron un trastorno depresivo grave con “ansiedade e reacción de estrés agudo” no caso dela e con rexeitamento ao tratamento e secuelas.
Un médico forense do Instituto de Medicina Legal de Galicia (Imelga) indicou que nestes casos as persoas “consideran que ese duelo téñeno que vivenciar e téñeno que sufrir”. “Rexeitaba o tratamento, non é porque non quixese, a propia enfermidade condiciónache para que non o aceptes”, explicou. “Se o marido non estivese con ela o seu cadro empeoraría”, precisou nunha declaración na que del (que segue a tratamento) manifestou que lle “condicionou” a súa capacidade de traballar. “A perda do seu fillo xera miradas, comentarios”, sinalou tamén aludindo ao feito de que na súa contorna do traballo houbese un familiar dun dos procesados. “Tiña medo a perder o control”, precisou outra psiquiatra. Na mesma liña, outra especialista achegada pola acusación particular (exercida pola familia) ratificou a existencia dun “trastorno depresivo con síntomas psicóticos” no caso da nai tras os feitos e dun “estado depresivo moderado” no pai.
A NAI, ESTADO “MOI MALO”
No caso dela, incidiu en que rexeitou desde o primeiro momento a atención psiquiátrica por un “sentimento de culpa”. “Non asistiu de maneira regrada, non aceptaba tratamento continuado, era unha situación de abandono e case como un suicidio pasivo, deixouse ir, que pase o tempo sen tomar ningunha medida, iso sinala a gravidade”. O seu prognóstico, apostilou, é “moi malo” ao manterse isto. Todo iso expúxoo en referencia ao tratamento que lles ofreceu a empresa na que traballaba o marido e ao que se lle acabou dando a incapacidade permanente.
Tras os feitos, incidiu en que os pais se desprazaron ao hospital “sen poder ver con vida” ao seu fillo. “Tanto ela como o seu esposo estiveron varios días sen durmir, un desgoberno e un descontrol”. “Practicamente deixaron de ter relacións sociais, vivían de maneira illada”. “A súa vida deu un envorco”, resumiu. Outra psiquiatra do pai ratificou que existía, entre outros síntomas, “moitísima sensación de rabia contida” con esixencia de tratamento antidepresivo. Da nai, especificou que estaba “moi encerrada en si mesma, case sen verbalizar nada”, todo con “difícil abordaxe” por non aceptar tratamento. “Unha situación traumática moi dura”, sentenciou en liña co declarado por unha psicóloga.
AVALIACIÓN DUN ACUSADO
Na mesma sesión, compareceu un psiquiatra achegado pola defensa de Alejandro F.G. (ao que acusacións sitúan como a persoa que, ademais de golpear á vítima, agarrouna polo pescozo e por detrás) e que o examinou en prisión. Del, dixo que presenta un “trastorno adictivo múltiple” con outro de “déficit de atención, que arrastraba desde a nenez”. “Unha estrutura de personalidade patolóxica, preadictiva, que se caracteriza por impulsividade e que xera moi mal as ansiedades”.
“Datos de personalidade prepsicótica con trazos esquizoides”, apuntou sen descartar que isto estivese vinculado por consumo de alcol e drogas. “Non tivo convivencia harmoniosa coa súa madrastra” relatou para afirmar que a buscou co que definiu como “a cuadrilla boa, a da escola, e a de barrio, que lle acabou por desestructurar”. Cuestionado pola defensa se pode ter dificultades para comprender o que estaba a pasar o día da malleira mortal e de controlar o impulso, apuntou a “distorsión” polo consumo de alcol e inxesta de substancias, que, concretou, referiulle o procesado. Con todo, considerou, “en base a probas psicométricas” que enmarcou nun “dato obxectivo”, podería ter ese día afectadas as súas capacidades cognitivas e volitivas.
