• Xornada 17 – CD Arenteiro 1 – Depor 2
• Partido do barro no barro de Carballiño.
• Décimo sétimo partido de Imanol Idiakez como adestrador do Depor en partido oficial (6V 8E 3D). Imanol Idiakez volve salvar unha nova situación límite e comerá o turrón e as uvas en Coruña.

— — —

Unha nova xornada de tensión coma esas que tanto gústanos gozar os deportivistas. Nin unha fin de semana tranquila para os afeccionados, nin unha semana tranquila para o adestrador. Vaia por diante que non debe ser prato de bo gusto iso de almorzar cada día falando da túa destitución, do teu posible substituto, dándote por morto fagas o que fagas o domingo no partido. O bo de Imanol levou esta situación con fortaleza e normalidade, amosando, unha vez máis, aturar unha situación na que outros fraquearían nos seus folgos.

Onte o Dépor xogou un partido do barro no escenario perfecto que define esta categoría, un verdadeiro barreiro onde terse en pé en certas zonas, xa era mérito dabondo. Trala vacina correspondente do “ex” Dépor (nesta ocasión tocoulle a Miku) e cando peor se poñía o terreo de xogo, apareceu o lado máis combativo dun Depor que semella máis cómodo fóra da casa e canto peor se poñen as cousas no electrónico. Apareceu de novo o equipo batallador, ben adaptado ó campo e serio nos choques, que xa víramos en Ponferrada ou Barcelona. Onte tocou xogo directo e chegadas ás áreas con rapidez polas bandas, destacando Mella na segunda metade coma revulsivo e refresco. Importante o paso cara diante que está a dar este rapaz, peza clave xa no ataque branquiazul.

Mención aparte merece Davo e as súas aparicións. Un tipo curioso este Davo. Pode perder o 90% dos balóns que lle chegan, a súa transcendencia no xogo é case nula, non defende nin tapa ben a banda na saída do balón do rival, tampouco soe gañar os duelos por alto. Ata o de agora era coma xogar con dez o contra doce, pero leva varias semanas sendo decisivo cos seus goles. De ánimo anda coma un tiro, cousa preocupante co ano que leva, pero certo é que a súa confianza está polas nubes. O segundo gol que mete onte amosa unha confianza terrible nun mesmo: vaselina ao porteiro dentro da área pequena, a tres metros escasos da liña de gol e superando tamén a dous defensas que apareceron por detrás. Gol de fermosa factura para salvar a cabeza do míster.

Agora vén por diante o ansiado descanso polo nadal, recargar pilas, refrescar cabezas, liberar maulas, recuperar lesionados e acertar nas fichaxes de cara a segunda volta do campionato. Todo isto fará falla para encarar 2024 con algo de optimismo e ver se somos capaces de pelexar por algo digno alá polo mes de maio.

• Miguel Barreiro Bugallo. Coruñés e deportivista no exilio mesetario. Sufrindo ó depor dende 1988. O que sei de fútbol, o Depor empéñase en negarmo. Firme defensor do fútbol de botas negras.

MÁIS CRÓNICAS DO DÉPOR

• • X.16: Dilema branquiazul.

• X.15: Idiákez salva o pescozo.
• X.14: Un Dépor baleiro.
• X.13: O Dépor e a marmota.
• X.12: As mil caras do Dépor
• X.11: Tímida recuperación do Depor.
• X.10: As árbores e o bosque do Dépor
• Miguel Barreiro: Punto de non retorno.
• Miguel Barreiro: A canonización de Idiákez.
• Miguel Barreiro: Pobre arranque dun Dépor errático
• Miguel Barreiro: O Dépor faino todo.
• Miguel Barreiro: As novas posibilidades do Dépor.
• Miguel Barreiro: Volta ao verde.